Amerikaans dagboek

Mocht ik ooit naar New York verhuizen (en waarom niet, Quentin Crisp was dik in de zestig toen hij naar de VS emigreerde), dan is de kans groot dat ik voor Coney Island kies. Een probleem: de parel van vergane glorie komt na decennialange verloedering weer in trek en vastgoedprijzen schieten er door het dak. Had ik drie jaar gelden maar mijn instinct gevolgd…

De kustlijn van Coney Island

 

Op de “dijk” liggen enkele gebouwen weg te rotten die duidelijk betere tijden hebben gekend. Het meest opvallende is de Childs Building, versierd met afgebladderde en gebeeldhouwde fresco’s, waaronder dat van Neptunus. Dichtgemetseld en troosteloos, maar toch kan je zien wat het geweest is… Het gaat echt mijn verstand te boven hoe verwaarlozing hier zo genadeloos kon toeslaan, zeker als je de bouwgekte aan onze kust gewoon bent.

Pretpark of museum?

 

Sheephead Bay: nieuwe bestemming?

Maar na eb komt vloed, ook in Coney Island. De opening van een nieuw baseballstadium in 2001 was de eerste aanzet tot stadsvernieuwing. De stad gooide 300 miljoen dollar tegen een nieuw metrostation De boardwalk werd opgekuist en uitgerust met toiletten en douches en ook de Child’s Building wordt gerenoveerd.

Vastgoedgigant Thor Equities kocht alles op wat opkoopbaar is en plant voor twee miljard dollar aan hotels, luxeappartementen, restaurants, winkels en pretparken. De stad heeft nog eens 85 miljoen dollar vrijgemaakt om de buurt verder op te smukken. Geen wonder dat de vastgoedprijzen er vervijfvoudigd zijn. Coney Island is goed op weg zijn grandeur te herwinnen. Hoeveel charme het schiereiland daarvoor zal inboeten, zal de toekomst uitwijzen. Ondertussen heb ik mijn zinnen gezet op Sheephead Bay.

Brighton Beach: Rusland in New York - foto Jean Lievens

Parijs heeft zijn Eiffeltoren, Londen Big Ben en Brussel Manneke Pis. Maar New York? Het Vrijheidsbeeld? De Empire State Building? De Chrysler Building? De Flatiron? Brooklyn Bridge? Rockefeller Center? Ga zo maar door. De stad stikt van herkenbare monumenten.

St Patrick's Cathedral, de grootste van de VS

Wat Praag is voor Art Nouveau, is New York voor Art Deco. Maar dan in het groot. Niet alleen wolkenkrabbers die roem oogstten met King Kong en Spiderman zijn een ode aan het modernisme van de eerste helft van de vorige eeuw, maar hele wijken in down- en midtown, blok na blok na blok. Kerken en basilieken verzinken in het niets bij deze kapitalistische kathedralen. God is groot in Amerika, maar Geld nog groter.

 

Die hoogbouw is vooral geconcentreerd in het oudere financial district rond Wall Street en in Midtown Manhattan, de beste plaats(voor mij) om een hotel te zoeken. Vorig jaar Radio City Appartments in 49th Street, dit jaar Eastgate Tower,  tien blokken lager. Binnen een straal van dertig minuten wandelen rond het hotel aan 39th Street , kom je de volgende landmarks tegen:

 

 

 

De Chrysler Building

Voor mij het mooiste gebouw van New York. Met zijn 319 meter was de Chrysler Building bij zijn afwerking in 1930 het hoogste gebouw ter wereld, maar dat record werd het jaar daarop al verpulverd door de Empire State Building. De top is niet open voor het publiek, maar een bezoek aan de lobby is absoluut een must. Prachtige marmeren muren, plafondschilderijen, liften die niet zouden misstaan in de film Metropolis. Kortom, het summum van Art Deco.

 

 

De Empire State Building

Met zijn 443 meter en 102 verdiepingen het hoogste gebouw van New York. De bouw startte op 22 januari 1930. Op 1 mei 1931, amper 410 dagen later, was het kunstwerk klaar. Ook de marmeren lobby van de Empire State is een lust voor het oog. De lift schiet je als een kanonbal naar boven, maar je moet eerst een paar uur aanschuiven aan de kassa.

 

fileleed aan de Empire State...

 

De Flatiron Building

Gebouwd in 1902, was de Flatiron Building of strijkijzergebouw met zijn 91 meter en 22 verdiepingen een van de eerste wolkenkrabbers ter wereld. Het gebouw kreeg een kwalijke reputatie omdat de luchtstromen die eromheen waaiden vrouwenrokken omhoogstuwden.

 

 

United Nations Building

Spuuglelijk te mijden gebouw, behalve als je verlekkerd bent op vlaggetjes.

 

 

Je kunt meer foto's rustig bekijken op mijn fotoblog.

De ruim 1,5 miljoen inwoners van Manhattan hebben hun kustlijn lang genegeerd. De waterkant was bijna exclusief voorbehouden aan havenactiviteiten en industrie. Battery Park, gelegen onderaan het eiland vlakbij het financiële district, was eigenlijk de enige toeristische plek aan het water.

Gelukkig is daar de laatste jaren verandering in gekomen. Bij elk bezoek aan New York merken we de aanleg van nieuwe wandelwegen op langs de waterkant. De bedoeling is dat je de hele kustlijn van Manhattan, 21,5 kilometer lang en 3,7 kilometer op zijn breedst, al wandelend of fietsend zal kunnen volgen. De zeedijk van Manhattan wordt misschien ooit de langste in de wereld.

De New Yorkers genieten in elk geval duidelijk van hun nieuwe esplanade aan de Hudson waar ze even kunnen ontsnappen aan de heksenketel van de stad. Nu, ja, hun idee van ontspanning is niet de mijne. Veel joggers en wandelaars met honden. Die laatste moeten wel uitkijken. Een niet opgeruimde hondendrol kan ze 1.000 dollar kosten. Je zou voor minder shit zeggen.

Maar goed, je kunt moeilijk naar New York gaan en Battery Park overslaan. De ellenlange rij toeristen die staat aan te schuiven aan de boten naar Ellis Island en Liberty Island schrikt ons telkens weer af om die trekpleisters te bezoeken. Daarbij, welke zichzelf respecterende New Yorker heeft Lady Liberty al bezocht? Ja, Woody Allen (“de laatste keer dat ik in een vrouw zat, was bij mijn bezoek aan het Vrijheidsbeeld”).

Vandaag ligt Battery Park er wat slordig bij. De Sfeer die ooit het World Trade Center versierde, staat lelijk te wezen tussen omgespitte aarde. Ook het zicht op andere herdenkingsmonumenten en kunstwerken wordt ontsierd door oranje omheiningen en bomen in aanplanting. Maar in de verte houdt Lady Liberty onverstoorbaar haar fakkel omhoog. Een prachtig zicht. Alleen jammer dat de zon aan de verkeerde kant ondergaat.