Amerikaans dagboek

Vorig jaar kondigde ik de verrijzenis van Coney Island aan. Vastgoedgigant Thor Equities plant er immers voor twee miljard dollar aan hotels, luxeappartementen, restaurants, winkels en pretparken en het gemeentebestuur heeft 85 miljoen dollar vrijgemaakt om de buurt verder te verfraaien. Misschien heeft de Amerikaanse vastgoedcrisis er iets mee te maken, maar dit jaar ligt Coney Island er nog altijd precies hetzelfde bij als twee jaar geleden.

De boarderwalk of zeedijk is duidelijk vernieuwd, om de haverklap staan openbare toiletten en het strand is (dun) bezaaid met kinderspeeltjes. Maar het strand ligt er verlaten bij en ook op de ‘zeedijk’ valt er nauwelijks activiteit te bespeuren, op een overjaarse jogger in een sportbroek dat meer op een pamper lijkt na. 

Ook op de pier is het onwezenlijk rustig. Maar niet lang. Een overvliegende helikopter gooit roet in het eten. Een paar vissers proberen boven het kabaal uit te schreeuwen, voor Amerikanen een makkie.

Maar voor de rest lijkt het strand van New York wel op dat van een Belgische kustgemeente in de winter. Ongelooflijk eigenlijk, want het zonnetje in mei geeft al heel wat warmte en dit strand ligt toch aan de rand van een stad met meer dan 8 miljoen inwoners? Hier echter (nog) geen luxueuze huizen en chique winkels, wel goedkope hamburgertenten, armtierige attracties, vervallen gebouwen en wat verder de Russische rommelwinkels van Brighton Beach. Neen, de heropstanding van Coney island laat blijkbaar nog wat op zich wachten…

Nog enkele beelden van een pretpark in definitief verval

 

Mocht ik ooit naar New York verhuizen (en waarom niet, Quentin Crisp was dik in de zestig toen hij naar de VS emigreerde), dan is de kans groot dat ik voor Coney Island kies. Een probleem: de parel van vergane glorie komt na decennialange verloedering weer in trek en vastgoedprijzen schieten er door het dak. Had ik drie jaar gelden maar mijn instinct gevolgd…

De kustlijn van Coney Island

 

Op de “dijk” liggen enkele gebouwen weg te rotten die duidelijk betere tijden hebben gekend. Het meest opvallende is de Childs Building, versierd met afgebladderde en gebeeldhouwde fresco’s, waaronder dat van Neptunus. Dichtgemetseld en troosteloos, maar toch kan je zien wat het geweest is… Het gaat echt mijn verstand te boven hoe verwaarlozing hier zo genadeloos kon toeslaan, zeker als je de bouwgekte aan onze kust gewoon bent.

Pretpark of museum?

 

Sheephead Bay: nieuwe bestemming?

Maar na eb komt vloed, ook in Coney Island. De opening van een nieuw baseballstadium in 2001 was de eerste aanzet tot stadsvernieuwing. De stad gooide 300 miljoen dollar tegen een nieuw metrostation De boardwalk werd opgekuist en uitgerust met toiletten en douches en ook de Child’s Building wordt gerenoveerd.

Vastgoedgigant Thor Equities kocht alles op wat opkoopbaar is en plant voor twee miljard dollar aan hotels, luxeappartementen, restaurants, winkels en pretparken. De stad heeft nog eens 85 miljoen dollar vrijgemaakt om de buurt verder op te smukken. Geen wonder dat de vastgoedprijzen er vervijfvoudigd zijn. Coney Island is goed op weg zijn grandeur te herwinnen. Hoeveel charme het schiereiland daarvoor zal inboeten, zal de toekomst uitwijzen. Ondertussen heb ik mijn zinnen gezet op Sheephead Bay.

Brighton Beach: Rusland in New York - foto Jean Lievens