20-01-08

België volgens Dominique Struye de Swielande

Tot eind december 2006 was Dominique Struye de Swielande ambassadeur van België bij de NAVO.  Sindsdien vertegenwoordigt hij ons land in de Verenigde Staten. Een adellijke ambassadeur met een naam die zelfs wij niet uitgesproken krijgen zonder een knoop in de tong te riskeren. Als je benieuwd bent wat een Amerikaan ervan bakt, moet je zeker  even klikken op de foto.

b060512i

Dominique Struye de Swielande was op 8 november 2007 gastspreker aan de Brigham Young University in Provo, Utah, in het kader van de BYU Kennedy Center Lectures. Hij kwam er praten over de relaties tussen België en de Verenigde Staten. Natuurlijk kon hij de diepe communautaire crisis niet vermijden in zijn toespraak. Een interessant filmpje voor wie vragen heeft bij de kwaliteit van onze diplomatieke vertegenwoordigers. Luister naar de uitspraak en laat je verrassen door het politieke niveau van de analyse. Klik op de foto om het volledige filmpje te zien.   

23:15 Gepost door Jean Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dominique struye de swielande, byu, 050 |  Facebook |

10-12-07

Mormonen op een missie

“Wat is schadelijker voor de (Mormoonse) kerk? Het stereotype beeld dat alle leden een split in het haar dragen en kiezen voor bordspelen als tijdverdrijf, of de gedachte dat die 21-jarigen die aan uw deur komen kloppen, staan te popelen om u te tonen hoe ze er in werkelijkheid uitzien?” Tot daar Brandon Dabling in de Daily Universe, de universiteitskrant van BYU (Brigham Young University).

SH104857

Waarover gaat het? In navolging van succesvolle kalenders waarop brandweerlui, politiemannen en andere calendar girls met blote torso en verlokkelijke blik poseren, dachten een aantal Mormoonse missionarissen dat een halfblootkalender een goed idee zou zijn om zich te ontdoen van hun stoffige, conservatieve imago. Zo gezegd, zo gedaan. “Mormons exposed”, een in Las Vegas gebaseerd bedrijf, pakte uit met een kalender van uitgepakte missionarissen, vanaf de broeksriem dan. Voor elke maand een wulpse missionaris, met telkens een zedige kleinere foto van hem in wit overhemd en das. Kwestie van geloofwaardigheid.

“We willen de missionarissen tonen als gewone mensen (!)” zegt medestichter Chad Hardy, die wil afgeraken van het oerbrave beeld dat mensen van Mormonen hebben. Een deel van de opbrengst zou gaan naar goede doelen in de landen waar de missionarissen actief zijn geweest. Naar verluid was de samenstelling van de kalender geen simpele opdracht. Je moet ze immers vinden, ex-missionarissen en praktiserende Mormonen die niet alleen een goed figuur hebben, maar ook bereid zijn het te laten zien.

Wat drijft zo’n Mormoon dan? “Ik ben geïnteresseerd in de entertainment business,” zegt Jonathan Martin, een van de modellen en waarschijnlijk fan van de Osmonds. Martin was zendeling in Manchester en kreeg verdeelde reacties op zijn deelname. Sommigen vonden het moedig en ‘cool’, anderen ‘not Mormon-like’. In elk geval komen er veel meer positieve reacties vanuit de gay community aan de oostkust dan vanuit de Mormoonse gemeenschap aan de westkust.

Meer over de kalender en andere Mormoonse gadgets vind je op http://mormonsexposed.com (mormons exposed of mormon sex pose (d)?). Je kunt er stemmen voor je favoriete model, of solliciteren om op de kalender van 2009 te prijken. Mijn vraag: hoe hang je de kalender op? Er mankeert een gaatje bovenaan. Nu ja, Mormonen zijn blijkbaar niet voor een gat te vangen.

SH104858

12:15 Gepost door Jean Lievens in mormonen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mormonen, byu, mormons exposed, 048 |  Facebook |

30-04-07

Monsterapplaus probeert controverse rond Cheney te doen vergeten

Ooit zat ik met twee man en een paardenkop te applaudisseren als een gek in een Festival Off theater in Avignon. Meer spelers op de planken dan toeschouwers in de zaal. Je probeert dat te compenseren door zo luid en lang mogelijk in je handen te klappen. En je weet van geen ophouden omdat die verdomde acteurs blijven buigen en lachen en het vertikken om op te krassen. In Provo viel Dick Cheney onlangs een gelijkaardig applaus te beurt aan de Brigham Young University.

 

Ondertussen ben ik twee weken weg uit Provo, maar om mijn verhaal af te maken heb ik even getelefoneerd naar Amerika. Uiteindelijk kwam een honderdtal protesterende studenten opdagen, in alle stilte uiteraard, met bordjes “Mormonen voor de vrede” en “Maak soep, geen oorlog” (!) in de hand. Geen massale opkomst, maar toch genoeg om de nationale pers te halen. Het protest aan BYU ging zelfs Newsweek niet onopgemerkt voorbij.

 

490aba7e-8e7d-42bf-a8ed-3c0d24098c2a_ms

 

In zijn veertien minuten toespraak hield Cheney zich ver weg van politieke uitspraken. Bij zijn introductie kon hij rekenen op een overdonderend applaus waarmee de studenten de controverse rond zijn bezoek wilden wegklappen. Maar net als ons handengeklap in Avignon was er iets onechts aan het enthousiasme. De tweespalt rond zijn visite reikt trouwens verder dan BYU, getuige ook de reactie van Robert Poort op vorige artikels.

17:43 Gepost door Jean Lievens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 031, provo, cheney, byu, mormonen, bush |  Facebook |

10-04-07

Cheney blijft voor beroering zorgen

Cheney blijft voor beroering zorgen

 

Mijn verblijf in Provo loopt op zijn einde. New York lonkt, en hoe! Aangezien er in eender welke wijk van de Big Apple meer te beleven valt dan in de hele staat hier, komt er binnenkort een tijdelijke blogstop. Maar vanaf 23 april neem ik de draad weer op.

 

Zoals elke dag is het hier plaatselijke komkommertijd. O ja, er zijn twee studenten gearresteerd naar aanleiding van een uit de hand gelopen ruzie na een gooipartij met waterballonnetjes (wat moeten jongeren anders doen om de tijd te doden?). Dat haalt hier de voorpagina. Een andere krantenkop gaat (alweer) over Cheney. BYU, de mormoonse universiteit, bereidt zich voor op de komst van de vicepresident. Studenten en hun gasten zullen vanwege de veiligheidsmaatregelen twee uur eerder moeten aanwezig zijn op hun eindejaarsplechtigheid. Bovendien moeten ze op voorhand entreekaartjes aanvragen. En als klap op de vuurpijl krijgen ze er niet meer dan vier.

 

Je moet weten dat mormonen geen seks mogen hebben voor het huwelijk en dat de meesten zich daar bovendien aan houden. Seks na het huwelijk mag gelukkig wel, zij het met productieve doeleinden. (Je kent toch die mop: waarom stopt een mormoonse vrouw na haar 35ste met kinderen krijgen? Omdat 36 teveel is). Het gevolg is dat de meeste studenten aan BYU niet alleen getrouwd zijn, maar bij ons al recht zouden hebben op een kaart van de Bond van Grote en van Jonge Gezinnen. Studenten in de les met een of meer baby’s op de schoot, zijn geen uitzondering. Zie je de rij al aangroeien voor de metaaldetector? Krijg die kinderen maar eens twee uur langer stil. Bovendien zullen studenten moeten kiezen wie mee mag: de kinderen of de ouders. Waarschijnlijk degene die het stilst en zindelijkst zijn? In elk geval veroorzaakt de komst van Cheney alsmaar meer rimpels op de anders zo gladde universiteitsvijver.

20:18 Gepost door Jean Lievens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cheyney, 020, byu, provo, mormonen |  Facebook |

06-04-07

Stil protest tegen bezoek van Dick Cheney aan BYU

 

Stil protest tegen bezoek van Dick Cheney aan BYU

 

De komst van Dick Cheney naar BYU (Brigham Young University) blijft de mormoonse gemoederen bedaren. Gisteren, 4 april, hielden een paar honderd studenten een stil protest op de campus. Wat verder deelden een 75-tal antibetogers gratis brownies en limonade uit om studenten te lokken voor het ondertenen van een petitie ter verwelkoming van Cheney. Maar voor de verpletterende meerderheid (BYU telt 30.000 studenten) was het business as usual. Tja, zelfs een studentenprotest is slaapverwekkend in Provo…

 

Toch mag de weerstand tegen Cheney, die hier op 26 april een eindejaarsrede komt geven, niet onderschat worden. Het feit alleen dat de directie van BYU toelating gaf om gedurende twee uren op een welbepaalde plaats (bij het Joseph F. Smith gebouw) en mits welbepaalde voorwaarden (geen lawaai maken) te protesteren, haalt hier krantenkoppen. BYU is een van de meest conservatieve universiteiten van de Verenigde Staten. Het is een private instelling waar de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen de scepter zwaait. Protest aan BYU is zo zeldzaam als een hanentand. Proffen die openlijk kritiek uiten, mogen hun baan vergeten. Zo schreef een professor vorig jaar een krantenstuk waarin hij zich uitsprak tegen de oproep van de kerk voor een grondwettelijk verbod op het homohuwelijk. De school reageerde met de laconieke mededeling dat zijn contract niet werd verlengd. Ook de studenten moeten zich aan de strenge mormoonse regels houden. Alcohol, koffie en thee zijn uit den Boze, evenals korte rokjes en shorts. Grasvelden liggen er onberispelijk bij. BYU is het Stepford van studenten. Als ik op de campus loop, moet ik me bedwingen niet af en toe ‘beep, beep’ te roepen…

 

Je begrijpt dus dat protesteren aan BYU geen normale zaak is. Hoewel de instelling politiek neutraal is, ervaren de protesterende studenten en professoren de uitnodiging van de vicepresident als een expliciete steun aan het regeringsbeleid. Ze deelden pamfletten uit tegen de oorlog in Irak, de Amerikaanse ondervragingsmethode van gevangenen en de banden van Cheney met zijn vorige werkgever, de oliemaatschappij Halliburton. Op een van de protestborden prijkte de slogan “Trouwe mormonen tegen Cheney”.

 

Het protest tegen de vicepresident reikt echter verder dan de campus. Sinds vorige week kunnen mormonen wereldwijd online een petitie ondertekenen tegen de komst van Cheney. Het streefdoel van 3.000 handtekeningen tegen 25 april is vandaag, 5 april, al ruim overschreden. De hele heisa onthult een diepe verdeeldheid onder de mormonen. Vergeet niet dat Bush en Cheney in 2004, val niet omver, 85% van de keizers van Utah County achter zich kregen. Volgens de meest verkochte krant in Utah, slonk de steun voor het Irakbeleid van Bush onder de mormonen van 73% in januari 2006 tot 44% in januari 2007. En dat… is een aardverschuiving!

 

cheney

 

00:38 Gepost door Jean Lievens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 015, byu, provo, bush, gay |  Facebook |

02-04-07

De Mormonen, een verhaal apart (3)

De Mormonen, een verhaal apart (3)

 

Zondag is voor mormonen kerk- en familiedag. Naast de verplichte kerkactiviteiten worden ze geacht de dag zoveel mogelijk door te brengen in gezinsverband. Afgelopen weekend waren er echter geen kerkdiensten. Een collectieve aanval van rationaliteit? Neen, tweemaal per jaar houden de mormonen een algemene conferentie waarop hun hoogste kerkleiders preken en richtlijnen geven. Ze gaan door op weekends waarin de eerste zondag van april en de eerste zondag van oktober vallen.

 

Een conferentie met niets nieuws

 

Omdat niet alle twaalf miljoen mormonen kunnen samenhokken in het Conference Center te Salt Lake City, worden ze verondersteld de sermoenen thuis te volgen: op radio, tv of het internet. De preken worden vertaald in meer dan 40 talen en per satelliet doorgestraald zodat de hele planeet live kan volgen. Over live gesproken, ieder jaar wordt met spanning uitgekeken naar de toespraak van de 96-jarige president van de kerk, Gordon B. Hinckley, die na zijn kankeroperatie van vorig jaar ook ditmaal de draak stak met zijn eigen gezondheid: “Bekwame dokters en verpleegsters houden me op het goede spoor. Sommigen onder u kunnen eerder gaan dan ik.” Of wat vindt u van die: “De wind waait, en ik voel me als het laatste blad aan de boom.” Ik moet toegeven, ik vind Hinckley wel leuk… Hij is vrijwel de enige spreker die de lachers op zijn hand krijgt in een voor de rest oersaaie bedoening. En ik bedoel: OERsaai. Elke preker spreekt alsof hij net uit een diepe coma is ontwaakt. En gezien de gemiddelde leeftijd van de apostels, is dat bij velen trouwens het geval. 

 

GordonHinckley

 

  

Behalve de voltooiing van de restauratie van het tabernakel op Temple Square en het feit dat Hinckley nog altijd in leven is, valt er over de conferentie niet veel te melden. Het voorpagina-artikel van de Daily Herald, de plaatselijke krant van Provo, vat de hoofdboodschap als volgt samen: “Echtgenoten, bemin en koester uw vrouwen. Ze zijn uw kostbaarste bezit (!) Vrouwen, moedigt uw mannen aan en bidt voor hen. Ze hebben alle hulp nodig die ze kunnen krijgen (!!!) en “Ouders, behandelt uw kinderen liefdevol. Ze zijn de komende generatie die uw naam zal eren.” Voor de rest sloofden de sprekers zich eens te meer uit om hun kerk aanvaardbaar te maken voor de buitenwereld.

 

Never on Sunday

 

Wat doen mormonen op andere zondagen? Dan zitten de kerken afgeladen vol. En er zijn veel kerken in Utah. Gisteren, op weg naar de mall, passeerde ik drie kerken op een afstand van 300 meter. Aan de BYU gaan de kerkdiensten door in de auditoria, want de tempels kunnen de 30.000 studenten van de mormoonse universiteit niet slikken. De namiddag is voorbehouden voor familie, verering en dienstverlening. Dus geen sport, theater, cinema of restaurant (in Provo zijn vrijwel alle restaurants dicht op zondag). Eigenlijk is alles wat echt leuk is verboden. Wat mag dan wel? Ik vond een blog van een mormoonse huisvrouw, moeder van tien kinderen (waar haalt ze de tijd???), met meer dan 100 voorstellen. Hier volgt een greep uit de eerste 40:

 

  1. lees kerkmagazines
  2. bereid gebeden voor
  3. bezoek een zieke
  4. ga naar een les in de tempel
  5. Nodig iemand uit die zelf niet kan koken, zoals een bejaarde
  6. Verras iemand in nood met een bezoekje
  7. Maak een lijst op van leden die vervoer nodig hebben naar de kerk en pik hen op.
  8. Vind een unieke manier om minder actieve families bij te staan
  9. Bezoek de tempel samen met een vriend die geen lid is
  10. Bezoek een bejaardentehuis
  11. Praat in de wagen of tijdens het eten over wat je vandaag in de kerk hebt geleerd
  12. Zet kerkelijke tapes of video’s op
  13. Neem ochtendlijke kerkdiensten op video op en bekijk ze later
  14. Lees voor uit religieuze (kinder)boeken
  15. Plaats kinderen per twee samen in een kamer met een boek of een spelletje zodat ze elkaar individueel leren kennen
  16. Op die manier kunnen moeder en vader tijd alleen doorbrengen en bijvoorbeeld een origineel ontbijt klaarstomen voor de kinderen
  17. Organiseer het familiealbum (foto’s, dia’s, videobanden)
  18. Laat oma of opa verhalen vertellen over henzelf of andere familieleden
  19. Decoreer collectebussen voor de kerk en missies
  20. Maak een familiewandeling in de vrije natuur
  21. Maak een ideeënbus met “dingen te doen op zondag”
  22. Oefen een familiaal muziekrecital in
  23. Voer ze op in een bejaardentehuis of kinderhospitaal
  24. Maak schaduwportretten van familieleden of profeten en plak ze in het familiealbum
  25. Leer breien en maak iets voor een vriend

Enfin, de lijst gaat maar door: maak een Bijbelse poppenkast, een Bijbels gedicht, een Bijbelse musical, schrijf bedankbrieven, maak een knipselkrant met je favoriete artikels uit het kerktijdschrift, maak een puzzel van een religieuze beeltenis, een kalender met de verjaardagen van profeten en familieleden, studeer religieuze geschiedenis, plan familieactiviteiten, leer kinderen nieuwe vingerspelletjes (???), organiseer een religieuze quiz, speel hangman (!), maar alleen met religieus geïnspireerde woorden, organiseer elke zondag een “waarom ik van je houd”-sessie voor telkens een ander familielid…

 

Je zou voor minder hopen dat het maandag was. Alleen de laatste (nr. 109) vond ik wel leuk: “Bak koekjes voor een ouder koppel of een minder actieve familie uit je kerkring. Laat ze achter op een mooie schotel voor de deur, bel aan, en ren dan weg.”  

 

Jack Mormons

 

Houden alle mormonen zich aan al die strenge sociale regels? Natuurlijk niet. Maar een vijfde van de mormonen respecteert de “wet der tienden” die zegt dat je een tiende van je inkomen moet afdragen aan de kerk. Maar ook andere kerkelijke verplichtingen worden door alsmaar meer mormonen steeds minder nagekomen. Ze worden ‘Jack Mormons” genoemd. Ze gaan nog maar zelden naar de kerk, nemen niet deel aan kerkelijke sociale activiteiten, drinken koffie en alcohol… Maar gevraagd naar hun godsdienstige overtuiging is, zullen ze wel antwoorden dat ze mormoons zijn. In het tijdperk van cyberspace plaatsen veel mormoonse kinderen vraagtekens bij hun geloof.

Sommigen rebelleren en laten dit zien door hun haren zwart te verven en op te scheren, hun nagels te lakken, zich te hullen in de meest bizarre kleren. Ze lijken op punks, ontsnapt uit de seventies. Het zijn overigens de enige “mormonen” die herkenbaar zijn. Want mormonen zijn als homoseksuelen: je kunt het er niet aan zien. Behalve bij een kleine minderheid.

 

1132777077_gothboy

 

Dus, naarmate de kerk groeit, wordt de spoeling van hardcore mormonen dunner. Op termijn kan je dus verwachten dat de mormoonse kerk hetzelfde lot zal ondergaan als de katholieke kerk in België. Misschien kunnen we daarvoor bidden…

21:14 Gepost door Jean Lievens in mormonen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: byu, 012, mormonen, gay, salt lake city, humor, provo |  Facebook |

30-03-07

Nieuwe documentaire van Ken Burns over WOII

 

Nieuwe documentaire van Ken Burns over WOII

 

Op 27 maart jl. kwam de bekende Amerikaanse documentairemaker Ken Burns praten op de Brigham Young University van Provo. Hij was er gastspreker op een universiteitsforum in het Mariott Center, een overdekt sportcomplex dat ruimte biedt aan 22.700 man. Burns (1953) is ondermeer bekend van de miniseries ‘The Civil War” (1990), ‘Baseball’ (1994) en ‘Jazz’ (2001), stuk voor stuk met Emmy Awards bekroonde documentaires. In de afgelopen zes jaar werkten Burns en zijn team aan een 14,5 uren durende serie over de Tweede Wereldoorlog, die in september 2007 door PBS in zeven episodes wordt uitgezonden.

 

1002125

 

 

De generatie soldaten die gestreden heeft in WOII is met bosjes aan het uitsterven. Bovendien is het zeer triestig gesteld met de kennis van de Amerikaanse jeugd over de Tweede Wereldoorlog. Volgens Burns denkt de meerderheid van de hogeschoolstudenten dat in WOII de Amerikanen samen met de Duitsers tegen de Russen vochtten, en dat ondanks de populariteit van Hollywood films als Saving Private Ryan of tv-series als Band of Brothers. Het is dus slecht gesteld met de communicatie naar de Amerikaanse jeugd, aldus Burns. Hij wou het in zijn documentaire dan ook niet hebben over de grote politieke en militaire leiders, maar aantonen hoe de oorlog elke gewone familie in de VS tot in het diepste trof. In de nieuwe serie, simpelweg ‘The War’ genoemd, focust hij op een handvol gewone mannen en vrouwen die de oorlog aan de lijve hebben ondervonden. Stuk voor stuk krasse tachtigers met boeiende verhalen.

 

Hopelijk krijgen we de serie ook snel bij ons te zien. Ronkende namen als Tom Hanks, Samuel L. Jackson, Eli Wallach en Keith David spreken de teksten in. Het themanummer van de serie is een adembenemende mooie versie van "American Anthem", gebracht door Norah Jones.

 

En nu komt de kat op de koord. Ken Burns is geen mormoon, maar deed wel zijn uiterste best om er, ondanks zijn baard en stevige haardos, zo afgeborsteld mogelijk uit te zien. Vooraleer hij het woord kon nemen, werd eerst een paar minuten in stilte gebeden voor de goede afloop van het gebeuren. Na zijn speech volgde een nieuw gebed om God te bedanken voor de goede afloop. Tussendoor was er Burns. In al zijn godvruchtigheid verwees hij ook maar naar god. En toen kwam de blunder: hij sprak over god in termen van hij of zij. Je waande je op een lesbische kerkdienst. Een siddering ging door de zaal. Maar beleefd als mormonen zijn, was er geen kik te horen. Na afloop veerde de meerderheid van de duizenden studenten zelfs op met een daverend applaus. Je moet weten dat er niet veel vertier is aan BYU…

03:10 Gepost door Jean Lievens in film | Permalink | Commentaren (3) | Tags: byu, mormonen, 005, ken burns, the war, the civil war |  Facebook |

De Mormonen, een verhaal apart (deel 2)

 

De Mormonen, een verhaal apart (deel 2)

 

De mormoonse kerk is een van de snelst groeiende godsdienstgemeenschappen in de Verenigde Staten. In 1950 telde de “Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen” ruim een miljoen leden, twintig jaar later waren het er drie miljoen, vandaag zijn ze naar schatting al met twaalf miljoen. De helft ervan leeft in de VS. De mormoonse kerk boekt vooral vooruitgang in ontwikkelingslanden. In Latijns-Amerika en op de Filippijnen groeit ze echt als kool. In thuisland Utah wonen 2,5 miljoen mensen, waarvan ongeveer 75% mormonen. De meeste Amerikaanse mormonen wonen dus niet langer in de ‘mormonenstaat’, maar in Californië en de buurtstaten Arizona, Nevada, Wyoming, Idaho en Colorado, maar ook in Canada.

 

Een strikte hiërarchie 

De top van de mormoonse kerk is georganiseerd naar het model van Jezus en zijn apostelen. Sinds 12 maart 1995 is Gordon Hinckley de president van de Kerk van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij is de directe opvolger van Joseph Smith, profeet, ziener en onthuller. Dat betekent dat God spreekt door de mond van Hinckley. In tegenstelling tot de katholieke kerk die het moet stellen met een plaatsbekleder van Christus, hebben de mormonen een springlevende profeet. Nu ja, hij is al 96, maar nog altijd bijzonder kwiek voor zijn leeftijd. Tussen haakjes, Utah heeft de gezondste bevolking van de USA. Dat heeft de staat vooral te danken aan de strenge door de kerk opgelegde gezondheidsregels. Zo mogen mormonen geen koffie, thee, alcohol of andere stimulerende middelen gebruiken en tabak is helemaal uit den Boze. De kerk raadt naast lichaamsbeweging het gebruik van veel granen, groeten en fruit aan, en weinig vlees. Het lichaam is nu eenmaal de tempel van de geest. Utah is tot slot veruit de enige plaats ter wereld waar mannen een hogere levensverwachting genieten dan vrouwen. Misschien heeft dat te maken met het baren van veel, heel veel kinderen (en de opvoeding van al die morm(els)oontjes. De kerk verbiedt seks voor het huwelijk. Daarna kan het niet meer op: hoe meer kinderen, hoe beter.

 

Maar dat terzijde. Het grote voordeel van een direct contact met God is dat de kerk nu en dan een grote bocht kan nemen zonder uit de bocht te gaan. Polygamie is een probleem voor aansluiting bij de VS? Niet erg, God verschijnt bij de profeet en het is gedaan met polygamie. Nu, er zijn naar schatting nog altijd enkele tienduizenden mormonen die polygamie bedrijven. Ze behoren niet tot de officiële kerk, maar tot allerhande splintergroepen. Het is op een dergelijk gezin dat de schitterende HBO-serie ‘Big Love’ is gebaseerd. De mormoonse kerk heeft historisch ook de reputatie racistisch te zijn. Tot 1978 konden zwarten er geen deel van uitmaken omdat ze volgens Smith ‘het teken van Kaïn’ droegen. Als vandaag aan Hinckley gevraagd wordt waarom zijn kerk zolang racistisch is geweest, antwoordt hij onbeschroomd ‘I don’t know’. In elk geval kregen zwarten, alweer via een revelatie, in 1978 gelijke rechten. Maar tot vandaag is Utah de staat met het kleinste percentage zwarten van de VS, minder dan één procent.

 

Hincley wordt geflankeerd door twee raadgevers. Samen vormen ze het Presidium, een soort van triumviraat. Eigenlijk heeft Hincley al langer de touwtjes in handen, want zijn twee voorgangers zweefden op het randje van de seniliteit. Onder het Presidium staat de Raad der Twaalf Apostelen. De meesten zijn hoogbejaarde heren, zoals het in sterk hiërarchische organisaties betaamt. Ondanks die strikte machtsstructuur, draait de kerk vrijwel volledig rond onbezoldigde vrijwilligers. Maar aangezien de godsdienst vrijwel het hele sociale leven bepaalt en controleert, kan je moeilijk van vrijwilligheid spreken. Elke mormoons jongetje wordt op zijn twaalfde al tot priester gewijd. Meisjes niet. Vrouwen bekleden immers geen officiële plaats in de kerk, maar spelen eerste viool in het gezin. Ondanks haar traditionele rol van huisvrouw en babymachine, kan de vrouw in Utah al stemmen van 1870.

 

Andere rariteiten 

Wat onderscheidt mormoonse kerk nog van andere religies? Ten eerste is er het systeem van de afdrachten, de ‘wet der tienden’. Elke mormoon wordt geacht een tiende van zijn maandinkomen af te staan aan de kerk. Die telt 12 miljoen leden, dus reken maar uit. De mormoonse kerk baadt in de weelde. De tempels en administratieve gebouwen van de mormonen in Salt Lake City stralen dan ook rijkdom uit. Ze doen denken aan de architectuur in Las Vegas: glitter en kitsch. Een andere overeenkomst met Las Vegas (en Disneyland) zijn de toeristen. Met meer dan vijf miljoen bezoekers per jaar is Temple Square, het hart van het Rijk der Mormonen, een van de toeristische trekpleisters van de Verenigde Staten. Het veeleisende karakter van de mormoonse kerk is ongetwijfeld een belangrijke reden waarom ze in de meer ontwikkelde landen veel moeilijker van de grond komt. Dat naast de complete inhoudelijke prietpraat natuurlijk, maar dat geldt voor alle godsdiensten.

 

Naast het inkomen uit de afdrachten, geschat op twee miljard dollar per jaar, heeft de kerk van de Heiligen der Laatste Dagen een dikke vinger in de pap in heel wat ondernemingen. Mormonen staan overigens bekend als gewiekste zakenlui. Anderzijds ook als reusachtige naïevelingen, waardoor Utah een uitverkoren jachtterrein is voor allerhande sjacheraars. Voorts zijn ze oerconservatief en de trouwste volgelingen van de Republikeinen. Publieke uitgaven voor sociale voorzieningen, wegen, openbaar vervoer… het is aan een mormoon niet besteedt. Die sociale rol is weggelegd voor de kerk. Dat is meteen de belangrijkste reden van haar groei in Latijns-Amerika en andere derdewereldlanden. In het bijzonder alleenstaande vrouwen met kinderen vormen een gemakkelijke prooi. Op de glijbaan van financiële en andere steun rollen ze bijna automatisch de kerk binnen. Voor de financiering van die ontwikkelingshulp en ander sociaal werk sparen de mormonen letterlijk het eten uit hun mond. Iedere eerste zondag van de maand is het vasten geblazen. Het uitgespaarde geld spekt

de mormoonse sociale zekerheidskas.

 

Bekering van levenden en doden 

Als een Bijbelventer aan uw deur belt en het is geen bejaarde getuige van Jehova, dan is het vast een kortgeknipte mormoonse snaak in pak en das. Mormonen zijn immers geboren missionarissen. Letterlijk! Elke jongen wordt geacht op zijn negentiende gedurende twee jaar op eigen kosten (van zijn ouders natuurlijk) en op vrijwillige basis (daar heb je het weer) op missie te vertrekken. Hij mag kiezen naar waar, maar de kerk beslist (en stuurt hem meestal ergens volledig anders). Je vindt Mormoonse zendelingen in alle uithoeken van de wereld. De moeilijkste missielanden bevinden zich in West-Europa. Al dat zendingswerk levert wel een mooie economische troef op: nergens in de VS heeft de bevolking een betere talenkennis dan in Utah. Telefoon- en computermaatschappijen schieten er paddenstoelen uit de grond. Maar denk liefst twee keer na als je in een restaurant of elders zit te grappen over mormonen. De kans dat iemand je begrijpt, is echt reëel…

 

Mormonen zijn misschien nog het best gekend voor hun belangstelling in genealogie. Ze draven niet alleen de aardbol rond om levende mensen te bekeren, maar ook om de gegevens van doden op te snorren om ze te redden voor het hiernamaals. Dat laatste is ongetwijfeld een gemakkelijkere klus en bovendien heeft iedereen er wat aan. Als je op zoek bent naar gegevens van je voorouders, kun je beter naar Salt Lake City trekken dan naar, pakweg, Zoutenaaie. Daar bevindt zich immers de burgerlijke stand van heel de planeet. De stamboomgegevens worden bewaard op microfilms die 200 meter diep in een ondergrondse stapelplaats in een granieten gebergte zijn opgeslagen. Kopieën van die microfilms kunnen geraadpleegd worden in de Family History Library te Salt Lake City. Tegenwoordig stellen de mormonen hun genealogische gegevens ook beschikbaar via het internet, op www.familysearch.org.

 

Toch nog een woordje uitleg over die belangstelling voor het dodenrijk. Mormonen geloven dat er een leven is na de dood. Je moet dan wel tijdens je aardse leven gedoopt worden. Maar wat met al die arme sloebers van voorouders die geboren zijn voor de oprichting van de kerk van Joseph Smith, of die er nooit mee in contact zijn gekomen? Niet eerlijk! Gelukkig kunnen ze retroactief gedoopt worden, maar dan moeten ze wel eerst opgespoord worden. Mormonen reizen dus de wereld rond op zoek naar hun voorvaderen, zodat die in het eeuwige leven kunnen herenigd worden met hun familie. Ze schatten dat er geregistreerde gegevens bestaan van ongeveer 7 miljard mensen. Laten we dus maar hopen dat er in het hiernamaals plaats genoeg is…

00:47 Gepost door Jean Lievens in mormonen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mormonen, salt lake city, provo, humor, racisme, byu, 004 |  Facebook |

27-03-07

Cheney minder welkom op BYU dan gedacht

   

Cheney minder welkom op BYU dan gedacht

 

Op 26 april 2007 komt Dick Cheney praten op de Brigham Young University (BYU) in Provo, Utah. BYU telt ongeveer 30.000 studenten, is eigendom van en wordt bestuurd door de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter gekend als de Mormoonse Kerk. Het is de grootste religieus gecontroleerde universiteit van de Verenigde Staten. Het grappige is dat het Witte Huis in januari zelf voorstelde om de Amerikaanse vice-president te laten spreken tijdens de diplomaplechtigheid op BYU (nu ja, blijkbaar is dat hier de gewoonte). De onpopulariteit van de regering Bush scheert immers historisch hoge toppen en het Witte Huis is koortsachtig op zoek naar plaatsen waar zijn vertegenwoordigers kunnen rekenen op een warm onthaal. In de laatste Gallup Polls schommelt de goedkeuringsgraad van Cheney tussen 28 en 36%. Daarmee is hij niet alleen de onpopulairste vice-president uit de Amerikaanse geschiedenis, maar ook de onpopulairste politicus in de VS vandaag.

 

Cheney kwam voor het laatst naar BYU in 2003 om fondsen in te zamelen ten behoeve van de Republikeinse campagne voor de vorige presidentsverkiezingen. Succes verzekerd, want er is allicht geen andere staat in de VS waar de Republikeinen sterker staan dan in Utah. “Ik denk dat hij zal kunnen rekenen op een zeer gastvrij, ontvankelijk en warm onthaal,” sprak Kelly Patterson, hoofd van het Centrum voor de Studie van Verkiezingen en Democratie aan de BYU. “Wij zijn nog altijd een van de meest rode (lees Republikeinse) districten in de meest rode staat van de VS,” zei Marian Monnahan, voorzitster van de Republikeinse partij van Utah County. “Ik vermoed dat er wel iemand zal protesteren, maar algemeen zal hij hier zeer warm worden onthaald.” (bron: Daily Herald)

 

Iemand? Zeer warm? Dat hangt natuurlijk af van wat je daarmee bedoelt. Sinds de aankondiging van het bezoek van Cheney aan de BYU, is er naar Mormoonse maatstaven een storm van protest ontstaan. Nergens in de VS is er immers een universiteit waar studenten volgzamer en braver zijn dan aan de BYU. Nergens wordt overigens meer Prozac geslikt dan aan de BYU… Maar dat is een andere kwestie. Om een voorbeeld te geven van hoe conservatief de LDS-universiteit (van Latter Day Saints) wel is: vorig jaar werden er 29 vreedzame betogers van de homogroep Soulforce gearresteerd omdat ze het gewaagd hadden de campus te betreden. Er volgden ook sancties tegen BYU-studenten die hadden deelgenomen aan het protest. Soulforce verzet zich met geweldloze middelen tegen religieuze en politieke onderdrukking van lesbische, homoseksuele en transseksuele mensen (www.soulforce.org). Dit jaar was de organisatie voorzichtiger en koos op 22 maart jl. voor een vreedzame mars rond de campus. Ditmaal bleven de arrestaties beperkt tot twee personen: Kourt Osborn en zijn moeder Karel Allen. Ze wilden de autoriteiten van BYU een lijst bezorgen met bezorgdheden over de discriminerende politiek van BYU tegenover holebi-studenten. Daarvoor betraden ze echter de campus en werden prompt gearresteerd.

 

Maar goed, terug naar Cheney. BYU-professor Warner Woodworth beweert dat hij al een paar honderd e-mails heeft ontvangen uit alle hoeken van de wereld om te protesteren tegen de komst van de vice-president naar de BYU. Zowel studenten, professoren als ouders maken zich ongerust over zijn bezoek. Vooral Mormoonse kerkleiders uit Latijns-Amerika laten van zich horen. Ze vinden Cheney een oorlogstoker en willen niet dat hij hun kinderen en kerk vertegenwoordigt. Volgens Woodworth zullen zowel bepaalde studenten; professoren als ouders weigeren om de plechtigheid in de aanwezigheid van Cheney bij te wonen. Hij verwacht tevens piketten en andere protestvormen. Ted Lyon, een andere BYU-professor, stelt voor om als tegengewicht voor Cheney ook een democratische presidentskandidaat als Hillary Clinton of Barack Obama uit te nodigen…

 

Nu, van een massaal protest aan BYU zal uiteraard geen sprake zijn, en het protest tegen het protest zal waarschijnlijk luider klinken dan het protest zelf, als je mij kunt volgen. Maar de negatieve reactie tegen de komst van Cheney aan een universiteit waar openlijk verzet een reden kan zijn voor ontslag, is natuurlijk wel een teken aan de wand. Het toont aan dat zelfs in het meest conservatieve gedeelte van de VS en onder de meest fervente aanhangers van de Republikeinen verzet rijst tegen het regeringsbeleid, De aanhoudende negatieve peilingen, het verlies van de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden en in de Senaat zou de huidige president wel eens vreemde bokkensprongen kunnen doen maken. Het bombarderen van Irak lijkt in de huidige internationale context misschien niet voor de hand liggend, maar bekeken vanuit de VS, is die kans helaas een stuk groter. Zonder de Falklands was Thatcher immers nooit herverkozen, en deze president heeft zijn tweede termijn aan niemand anders te danken dan Osama bin Laden en de daaropvolgende oorlogen in Afghanistan en Irak… Misschien denkt hij wel: driemaal scheepsrecht?

 

 

23:22 Gepost door Jean Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gay, byu, bush, mormonen, 002 |  Facebook |