16-05-07

Ground Zero

Marc Twain zei ooit dat de geheime bron van humor niet vreugde is, maar leed. Godfried Bomans definieerde humor dan weer als overwonnen verdriet. Of als balsem op de wonde. Maar Ground Zero, de nu al zes jaar oude gapende wonde van New York, daar is geen balsem tegen gewassen. Verdriet van die omvang is onoverwinbaar. Humor kan hier niet gedijen. Een ernstig artikel dus.     

 

SH101120

Ground Zero: de werken zijn eindelijk begonnen

 

Dit jaar bezoeken we voor de vijfde keer de plaats waar ooit de Twin Towers imponeerden. In al die jaren is hier weinig veranderd. Er staan een nieuw metrostation en kantoorgebouw en voor het eerst toren er kranen boven de omheiningen. De bouw van het nieuwe World Trade Center is na jarenlang getouwtrek rond zakelijke belangen begonnen.

 

SH101107

Nieuwe metrostation World Trade Center

 

Maar nog altijd staan omliggende gebouwen in de steigers en wordt de bouwput helemaal omringd door hekkens, opgesmukt met foto’s en sympathieboodschappen. Een langgerekt schrijn. De werf is nu vrijwel helemaal aan het zicht ontrokken door een groen gaas. De toeristen moeten het doen met computerfoto’s van wat komen zal. Vroeger stonden ze aan te schuiven voor het hoogste vergezicht over New York. Vandaag proberen ze door kieren en spleten een glimp op te vangen van de diepste put van de stad.

 

SH101116

Kijken door gaten en spleten

 

9/11. Er zijn weinig data in de geschiedenis waar bijna iedereen nog exact weet waar hij was en wat hij deed. De Apocalyps in New York overtrof de stoutste rampenfilm. De Verenigde Staten konden rekenen op een wereldwijde vloedgolf van medeleven. Bush is erin geslaagd die sympathie binnen de kortste tijd om te zetten in haat. Il faut le faire…

 

SH101118

Een langgerekt schrijn

 

In welke mate 9/11 van New York een andere stad heeft gemaakt, weet ik niet. Mijn eerste bezoek dateert van mei 2003, ruim anderhalf jaar na de terreuraanslagen. Ondanks het gat in de skyline, liggen in souvenirwinkels nog altijd posters, sneeuwballen, kristallen beeldjes… met de tweelingentorens uitgestald. Kan je nagaan hoe groot de stock moet geweest zijn?

 

SH101111

foto's kijken in de toekomst

 

Maar wat was de impact op menselijk vlak? Ik kan alleen zeggen dat de reputatie van New Yorkers als ruwe en onaardige mensen in mijn ervaring volkomen onterecht is. Assertief, ja, maar ook behulpzaam, vriendelijk en beter aanspreekbaar dan ik in Brussel gewend ben. Maar of dat iets te maken heeft met 9/11, betwijfel ik. Mij lijkt de onvriendelijke reputatie meer een product van vooroordelen van het platteland tegenover de grote stad. Een beetje hetzelfde als de visie van Vlamingen op Brussel, soit.

 

SH101115

Een toeristische trekpleiser

14:24 Gepost door Jean Lievens in new york | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 037, ground zero, twin towers, new york, amerika, bush, terreuraanslagen |  Facebook |

03-05-07

Klassenstrijd in maatpak

We duiken een van de vele metrogaten van Grand Central binnen, op weg naar het Lincoln Center. Op straat proberen een viertal heren in maatpak pamfletten in de handen van schichtige voorbijgangers te duwen. Met weinig succes. Behalve bij mij. Ik graai een pamflet en duik er de metro mee in. Achter mij klinken slagzinnen tegen de hebzucht van de bedrijven. Wat raar, ook in Amerika? 

 

SH101197
Pamflet tegen hebzucht patronaat...
 
Het vlugschrift bloklettert: “Stop ondernemingshebzucht! Clear Channel Outdoor valt banen van arbeiders- en middenklasse in Boston aan. Is New York binnenkort aan de beurt?” Wat blijkt? In Boston zijn de werknemers van Clear Channel Outdoor in staking omdat ze een loonsvermindering met 30% weigeren. Wie kan ze ongelijk geven? “En dat terwijl hun koffers gevuld zijn met honderden miljoenen dollars winst,” gaat het vlugschrift verontwaardigd verder.

 

Clear Channel Outdoor (CCO) is een machtig mediaconcern met wereldwijde vertakkingen. De hoofdzetel bevindt zich in Texas, de staat waar de broer van president Bush de scepter zwaait. Een van de door CCO gecontroleerde radiozenders pakte enkele jaren geleden uit met een boycot van de Dixie Chicks, omdat de countrymeidengroep het had aangedurfd kritiek te leveren op de president. Het pamflet brengt die episode maar al te graag in herinnering, want kritiek op Bush is vandaag een stuk populairder dan Bush zelf. Je ziet het overal: op sleutelhangers, magneten, koffiebekers en uiteraard T-shirts: “Ik was al tegen Bush toen het nog niet in de mode was.”

 

newchicks

 

De actievoerders waarschuwen de New Yorkers dat hen hetzelfde te wachten staat. “Dat betekent minder belastingsinkomsten voor New York en meer winst die terugvloeit naar Texas” legt het pamflet uit, in een wanhopige poging om solidariteit op te wekken. Het korte, duidelijke verhaal eindigt met een oproep om de CEO van CCO, Paul Meyer, op te bellen (212-221-3100) en hem te vragen zijn arbeiders in Boston en New York eerlijk te behandelen. Ook op het vlak van klassenstrijd zijn Amerikanen ontroerend naïef. Maar het feit dat zelfs mannen in pak en das zich ervan bewust zijn dat ze een vogel voor de kat zijn in de kapitalistische winstlogica, en daarvoor op straat komen, en dan nog in Amerika, doet toch deugd… Allez, mij toch…

30-04-07

Monsterapplaus probeert controverse rond Cheney te doen vergeten

Ooit zat ik met twee man en een paardenkop te applaudisseren als een gek in een Festival Off theater in Avignon. Meer spelers op de planken dan toeschouwers in de zaal. Je probeert dat te compenseren door zo luid en lang mogelijk in je handen te klappen. En je weet van geen ophouden omdat die verdomde acteurs blijven buigen en lachen en het vertikken om op te krassen. In Provo viel Dick Cheney onlangs een gelijkaardig applaus te beurt aan de Brigham Young University.

 

Ondertussen ben ik twee weken weg uit Provo, maar om mijn verhaal af te maken heb ik even getelefoneerd naar Amerika. Uiteindelijk kwam een honderdtal protesterende studenten opdagen, in alle stilte uiteraard, met bordjes “Mormonen voor de vrede” en “Maak soep, geen oorlog” (!) in de hand. Geen massale opkomst, maar toch genoeg om de nationale pers te halen. Het protest aan BYU ging zelfs Newsweek niet onopgemerkt voorbij.

 

490aba7e-8e7d-42bf-a8ed-3c0d24098c2a_ms

 

In zijn veertien minuten toespraak hield Cheney zich ver weg van politieke uitspraken. Bij zijn introductie kon hij rekenen op een overdonderend applaus waarmee de studenten de controverse rond zijn bezoek wilden wegklappen. Maar net als ons handengeklap in Avignon was er iets onechts aan het enthousiasme. De tweespalt rond zijn visite reikt trouwens verder dan BYU, getuige ook de reactie van Robert Poort op vorige artikels.

17:43 Gepost door Jean Lievens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 031, provo, cheney, byu, mormonen, bush |  Facebook |

06-04-07

Stil protest tegen bezoek van Dick Cheney aan BYU

 

Stil protest tegen bezoek van Dick Cheney aan BYU

 

De komst van Dick Cheney naar BYU (Brigham Young University) blijft de mormoonse gemoederen bedaren. Gisteren, 4 april, hielden een paar honderd studenten een stil protest op de campus. Wat verder deelden een 75-tal antibetogers gratis brownies en limonade uit om studenten te lokken voor het ondertenen van een petitie ter verwelkoming van Cheney. Maar voor de verpletterende meerderheid (BYU telt 30.000 studenten) was het business as usual. Tja, zelfs een studentenprotest is slaapverwekkend in Provo…

 

Toch mag de weerstand tegen Cheney, die hier op 26 april een eindejaarsrede komt geven, niet onderschat worden. Het feit alleen dat de directie van BYU toelating gaf om gedurende twee uren op een welbepaalde plaats (bij het Joseph F. Smith gebouw) en mits welbepaalde voorwaarden (geen lawaai maken) te protesteren, haalt hier krantenkoppen. BYU is een van de meest conservatieve universiteiten van de Verenigde Staten. Het is een private instelling waar de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen de scepter zwaait. Protest aan BYU is zo zeldzaam als een hanentand. Proffen die openlijk kritiek uiten, mogen hun baan vergeten. Zo schreef een professor vorig jaar een krantenstuk waarin hij zich uitsprak tegen de oproep van de kerk voor een grondwettelijk verbod op het homohuwelijk. De school reageerde met de laconieke mededeling dat zijn contract niet werd verlengd. Ook de studenten moeten zich aan de strenge mormoonse regels houden. Alcohol, koffie en thee zijn uit den Boze, evenals korte rokjes en shorts. Grasvelden liggen er onberispelijk bij. BYU is het Stepford van studenten. Als ik op de campus loop, moet ik me bedwingen niet af en toe ‘beep, beep’ te roepen…

 

Je begrijpt dus dat protesteren aan BYU geen normale zaak is. Hoewel de instelling politiek neutraal is, ervaren de protesterende studenten en professoren de uitnodiging van de vicepresident als een expliciete steun aan het regeringsbeleid. Ze deelden pamfletten uit tegen de oorlog in Irak, de Amerikaanse ondervragingsmethode van gevangenen en de banden van Cheney met zijn vorige werkgever, de oliemaatschappij Halliburton. Op een van de protestborden prijkte de slogan “Trouwe mormonen tegen Cheney”.

 

Het protest tegen de vicepresident reikt echter verder dan de campus. Sinds vorige week kunnen mormonen wereldwijd online een petitie ondertekenen tegen de komst van Cheney. Het streefdoel van 3.000 handtekeningen tegen 25 april is vandaag, 5 april, al ruim overschreden. De hele heisa onthult een diepe verdeeldheid onder de mormonen. Vergeet niet dat Bush en Cheney in 2004, val niet omver, 85% van de keizers van Utah County achter zich kregen. Volgens de meest verkochte krant in Utah, slonk de steun voor het Irakbeleid van Bush onder de mormonen van 73% in januari 2006 tot 44% in januari 2007. En dat… is een aardverschuiving!

 

cheney

 

00:38 Gepost door Jean Lievens in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 015, byu, provo, bush, gay |  Facebook |

27-03-07

Cheney minder welkom op BYU dan gedacht

   

Cheney minder welkom op BYU dan gedacht

 

Op 26 april 2007 komt Dick Cheney praten op de Brigham Young University (BYU) in Provo, Utah. BYU telt ongeveer 30.000 studenten, is eigendom van en wordt bestuurd door de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter gekend als de Mormoonse Kerk. Het is de grootste religieus gecontroleerde universiteit van de Verenigde Staten. Het grappige is dat het Witte Huis in januari zelf voorstelde om de Amerikaanse vice-president te laten spreken tijdens de diplomaplechtigheid op BYU (nu ja, blijkbaar is dat hier de gewoonte). De onpopulariteit van de regering Bush scheert immers historisch hoge toppen en het Witte Huis is koortsachtig op zoek naar plaatsen waar zijn vertegenwoordigers kunnen rekenen op een warm onthaal. In de laatste Gallup Polls schommelt de goedkeuringsgraad van Cheney tussen 28 en 36%. Daarmee is hij niet alleen de onpopulairste vice-president uit de Amerikaanse geschiedenis, maar ook de onpopulairste politicus in de VS vandaag.

 

Cheney kwam voor het laatst naar BYU in 2003 om fondsen in te zamelen ten behoeve van de Republikeinse campagne voor de vorige presidentsverkiezingen. Succes verzekerd, want er is allicht geen andere staat in de VS waar de Republikeinen sterker staan dan in Utah. “Ik denk dat hij zal kunnen rekenen op een zeer gastvrij, ontvankelijk en warm onthaal,” sprak Kelly Patterson, hoofd van het Centrum voor de Studie van Verkiezingen en Democratie aan de BYU. “Wij zijn nog altijd een van de meest rode (lees Republikeinse) districten in de meest rode staat van de VS,” zei Marian Monnahan, voorzitster van de Republikeinse partij van Utah County. “Ik vermoed dat er wel iemand zal protesteren, maar algemeen zal hij hier zeer warm worden onthaald.” (bron: Daily Herald)

 

Iemand? Zeer warm? Dat hangt natuurlijk af van wat je daarmee bedoelt. Sinds de aankondiging van het bezoek van Cheney aan de BYU, is er naar Mormoonse maatstaven een storm van protest ontstaan. Nergens in de VS is er immers een universiteit waar studenten volgzamer en braver zijn dan aan de BYU. Nergens wordt overigens meer Prozac geslikt dan aan de BYU… Maar dat is een andere kwestie. Om een voorbeeld te geven van hoe conservatief de LDS-universiteit (van Latter Day Saints) wel is: vorig jaar werden er 29 vreedzame betogers van de homogroep Soulforce gearresteerd omdat ze het gewaagd hadden de campus te betreden. Er volgden ook sancties tegen BYU-studenten die hadden deelgenomen aan het protest. Soulforce verzet zich met geweldloze middelen tegen religieuze en politieke onderdrukking van lesbische, homoseksuele en transseksuele mensen (www.soulforce.org). Dit jaar was de organisatie voorzichtiger en koos op 22 maart jl. voor een vreedzame mars rond de campus. Ditmaal bleven de arrestaties beperkt tot twee personen: Kourt Osborn en zijn moeder Karel Allen. Ze wilden de autoriteiten van BYU een lijst bezorgen met bezorgdheden over de discriminerende politiek van BYU tegenover holebi-studenten. Daarvoor betraden ze echter de campus en werden prompt gearresteerd.

 

Maar goed, terug naar Cheney. BYU-professor Warner Woodworth beweert dat hij al een paar honderd e-mails heeft ontvangen uit alle hoeken van de wereld om te protesteren tegen de komst van de vice-president naar de BYU. Zowel studenten, professoren als ouders maken zich ongerust over zijn bezoek. Vooral Mormoonse kerkleiders uit Latijns-Amerika laten van zich horen. Ze vinden Cheney een oorlogstoker en willen niet dat hij hun kinderen en kerk vertegenwoordigt. Volgens Woodworth zullen zowel bepaalde studenten; professoren als ouders weigeren om de plechtigheid in de aanwezigheid van Cheney bij te wonen. Hij verwacht tevens piketten en andere protestvormen. Ted Lyon, een andere BYU-professor, stelt voor om als tegengewicht voor Cheney ook een democratische presidentskandidaat als Hillary Clinton of Barack Obama uit te nodigen…

 

Nu, van een massaal protest aan BYU zal uiteraard geen sprake zijn, en het protest tegen het protest zal waarschijnlijk luider klinken dan het protest zelf, als je mij kunt volgen. Maar de negatieve reactie tegen de komst van Cheney aan een universiteit waar openlijk verzet een reden kan zijn voor ontslag, is natuurlijk wel een teken aan de wand. Het toont aan dat zelfs in het meest conservatieve gedeelte van de VS en onder de meest fervente aanhangers van de Republikeinen verzet rijst tegen het regeringsbeleid, De aanhoudende negatieve peilingen, het verlies van de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden en in de Senaat zou de huidige president wel eens vreemde bokkensprongen kunnen doen maken. Het bombarderen van Irak lijkt in de huidige internationale context misschien niet voor de hand liggend, maar bekeken vanuit de VS, is die kans helaas een stuk groter. Zonder de Falklands was Thatcher immers nooit herverkozen, en deze president heeft zijn tweede termijn aan niemand anders te danken dan Osama bin Laden en de daaropvolgende oorlogen in Afghanistan en Irak… Misschien denkt hij wel: driemaal scheepsrecht?

 

 

23:22 Gepost door Jean Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gay, byu, bush, mormonen, 002 |  Facebook |

Leve Amerika!

Leve Amerika!

 

Ondanks mijn linkse overtuigingen, ben ik gek op Amerika. Niet alleen ben ik verliefd op grote steden als New York en San Francisco, maar ook op het verbluffende natuurschoon van de Midwest: de Grand Canyon, Bryce, Canyonlands, Zion, Arches, Yellowstone, Yosemite… Pure natuur, maar toch voorzien van comfortabele toiletten, stromend water en elektriciteit. Tot een glazen brug over het ravijn toe. Maar echte liefhebbers kunnen nog altijd uitdrogen in de woestijn, opgepeuzeld worden door een beer of toegetakeld door een bergleeuw. De kans bestaat, zo getuigen waarschuwingsbordjes in sommige natuurparken: ‘If attacked, fight back’. 

 

Niets in Amerika doet denken aan België, maar toch voel ik me er minstens even thuis. Precies opgeslokt door mijn teevee… Zozeer is de Amerikaanse cultuur bij ons doorgedrongen. Iedereen lijkt er wel ontsnapt uit een soap of film. Je moet er natuurlijk wel van houden . Welnu, I love it! Zowel in fictie als in werkelijkheid.

 

Sinds het aantreden van George Walker Bush als 43ste president van de Verenigde Staten, wordt Amerika echter niet alleen als natie, maar ook als volk hoe langer hoe meer uitgespuwd door de rest van de wereld. Nu, dat was al langer het geval op driekwart van de planeet, maar niet in Europa. Als je bij ons vandaag de VS verdedigt, moet je wel een rechtse zak zijn, of erger.

 

Wat me vooral stoort, is dat dit ongenuanceerde antiamerikanisme vooral wordt uitgebazuind door degenen die op kop lopen van antiracistische betogingen. 

Amerikanen … de Marokkanen van links? Het zijn maar een paar letters verschil…

 

Oude mensen die de Tweede Wereldoorlog aan de lijve hebben ondervonden, kunnen Duitsers vaak niet uitstaan. Toch vind ik dat je zelfs in dat extreme geval een onderscheid moet maken tussen een 'volk' en zijn regering, ook al trekt die laatste op oorlogspad en verbrandt miljoenen mensen in gasovens. Op dezelfde manier is de afkeer of het misprijzen tegenover Amerikanen als gevolg van de arrogante buitenlandse politiek van de VS (de inval in Irak om maar een voorbeeldje te geven) verstaanbaar, maar verwerpbaar. 

 

Had iemand iets tegen 'Irakezen' toen Sadam er de scepter zwaaide? Nee, iedereen had te doen met hen. Tegen Russen onder Stalin of Chinezen onder Mao? Of dichter bij huis, tegen Spanjaarden onder Aznar of Polen onder Lech Kaczynski? Die laatste is nog een stuk conservatiever dan Bush, geloof me vrij. Het is dan ook onfair om met de vinger te wijzen naar dat “domme volk dat twee keer voor Bush koos”, maar geen woord te reppen over inwoners van een Europese lidstaat die een president aan de macht brachten die Bush Junior ver achter zich laat op het hellend vlak van (extreem) rechts. Bovendien heeft amper een kwart van de Amerikanen effectief voor Bush gestemd . De helft van de bevolking gaat niet eens stemmen, omdat ze -en je kan ze niet volledig ongelijk geven- nu eenmaal het verschil niet zien tussen Democraten en Republikeinen. En van de andere helft die wél gaat stemmen, wou de meerderheid zes jaar geleden Gore in het Witte Huis. Maar dat wisten we al. Dat Bush voor een tweede keer werd verkozen, heeft alles te maken met 9/11 en de "oorlog tegen het terrorisme". 

 

Dus: ik hou van dit land, zijn bevolking (of toch een groot deel ervan), maar niet zijn leiders. Zeker niet de huidige.  

 

 

 

100_3799100_3782

  

New York en New York New York (Las Vegas)

01:26 Gepost door Jean Lievens in politiek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bush, racisme, amerika, humor, 001 |  Facebook |