23-01-10

Terug in Provo

19131_1347651254263_1320776000_30984268_3382781_n

Bijna drie jaar na de geboorte van deze blog in Provo, Utah, ben ik er terug. De stad ligt bedolven onder een wit tapijt, maar lang blijft de sneeuw niet liggen: overdag klimt de temperatuur  gemakkelijk op tot 6°, wat warmer aanvoelt dan een dito koude in het natte België.

Sinds een jaartje ligt Salt Lake City een stuk dichter bij Brussel dankzij  een rechtstreekse vlucht vanuit Parijs. Je checkt in -ten laatste om 7u30- in Brussel-Zuid, een hogesnelheidstrein brengt je in 75 minuten in Charles De Gaulle, waar om 10u50 (in mijn geval een uur later) een vliegtuig vertrekt naar Salt Lake. Gekraakt na een dikke tien uur gevangen in een stalen poppenhuis met plasiek bestek, ben je op je bestemming, 14 uur plaatselijke tijd, een tijdwinst van vijf tot zes uur bij vroeger.

Wintersneeuw oogt een stuk witter dan zomersneeuw. En de neerslag van de afgelopen dagen hebben komaf gemaakt met de sterk vervuilde lucht die al jaren de valei teistert. Vergis je niet: de natuur in Utah is prachtig en uitgestrekt, maar de verkeersader en de industrie die geconcentreerd zijn in de valei braken voortdurend vervuile lucht uit die door de omzomende bergen niet kan ontsnappen.

19131_1347618493444_1320776000_30984183_7631639_n

Op het seizoen na, is hier tijdens mijn drie jaar afwezigheid op het eerste zicht niet veel veranderd. Met Change had Obama waarschijnlijk niet meteen Utah voor ogen, het paradijs van de conservatieven.  Mijn Iphone geeft aan dat de dichtstbijzijnde pub  zich in Spanish Fork bevindt, op 14 kiliometer van Provo.  Nee, als je het nachtleven opzoekt, is een trip naar Utah niet aan jouw besteed. Maar troost je, Las Vegas is hier niet zo ver vandaan. Nog een paar nachtjes slapen, en Bette Midler, here I come!

15:06 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mormonen, las vegas, provo |  Facebook |

26-06-08

Chicago, Mekka van de architectuur

Doet Chicago niet sterk denken aan New York? Ja en nee. Het tempo van de Windy City ligt duidelijk een paar maten lager dan in de Big Apple. Minder volk, minder auto’s, minder drukte… Gemoedelijker. Eigenlijk meer Amerika dan New York, want die stad blijft een unicum.

SH105922

In hoogbouw moet de bakermat van Al Capone, Oprah Winfrey en Barack Obama echter niet onderdoen voor Manhattan. De stad is volgepropt met adembenemende bouwwerken, niet alleen wolkenkrabbers in pure art-decostijl, maar ook verrassend veel nieuwbouw. Chicago is het Mekka van de architectuur en laat dat ook zien. Zo rijst aan de oever van de Chicago River de indrukwekkende Trump International Hotel and Tower, (92 verdiepingen, 415 meter, oplevering 2009 - foto boven). Bij de North Side zijn vorig jaar de bouwwerken begonnen van de Chicago Spiral, die liefst 150 verdiepingen zal tellen en met zijn 610 meter de skyline ingrijpend zal veranderen.

SH105941

De Sears Tower (boven) in de Loop oogt minder fraai, maar is met zijn 527 meter momenteel het hoogste gebouw van de stad. Met zijn sobere design is Het Aon Center (346 meter - foto onder)) aan de rand van het Milleniumpark een van mijn favorieten. Dat geld ook het John Hanckock Center (405 meter) op Michigan Avenue.

SH105875

En dan is er het Milleniumpark, waar een aantal bijzonder fraaie monumenten te bewonderen zijn: de Cloud Gate, een kunstwerk van Anish Kapoor dat werd afgewerkt in 2004, het Pritzker Paviljoen (foto onder), een architecturaal en akoestisch wonder ontworpen door Frank Gehry en ook afgewerkt in 2004, en last but not least de Crown Fountain van Jaume Plenza (ook 2004) dat qua uitstraling niet moet onderdoen voor de indrukwekkende maar ouderwetse Buckingham Fountain, bekend van de begingeneriek van Married with Children.

SH105882

Mij deed de stad in al zijn moderniteit en kunstminnendheid sterk denken aan Barcelona, maar dan zonder het lekkere eten. Het theaterdistrict van Chicago reikt echter niet aan de enkels van Broadway. Slechts een handvol grote theaters geconcentreerd in de Loop die Broadwayhits als Jersey Boys en Wicked ten tonele voeren. Toch is er een rijk theaterleven, maar dan verderop, in kleine theaters, bijvoorbeeld rond de homowijk Boystown waar we een succulente versie van Nine te zien kregen.

Maar al bij al een zeer aangename kennismaking en een bezoek dat voor herhaling vatbaar is.

SH105883

Cloud Gate

11:38 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chicago, 055 |  Facebook |

19-06-08

John Hancock Center: aan de rand van het ravijn

Wie last heeft van hoogtevrees, laat een bezoekje aan het observatiedek van het John Hancock Center beter aan zijn neus voorbijgaan. De wolkenkrabber is met zijn 100 verdiepingen en 344 meter (457 meter als je de antenne meerekent) een van de hoogste bouwwerken van Chicago. In hoogte moet het gebouw alleen de Sears Tower (108 verdiepingen en 442 meter) aan zich laten voorbijgaan. Maar er zijn wel andere kapers aan de kust. Zo zal aan de rand van Lake Michigan binnenkort de Chicago Spiral oprijzen, een elegant, spiraalvormig glazen torengebouw dat liefst 610 meter boven de begane grond zal tronen.


SH106178 
 

 

Het John Hanckock center (875, North Michigan Avenue) lijkt op een reusachtige afgeknotte, ranke piramide en oogt zo sober dat het van de hand van Mies Van der Rohe had kunnen zijn. Maar het was Fazlur Khan, een structurele ingenieur van Bangladesh die ook verantwoordelijk is voor de veel minder fraai ogende Sears Tower, die voor het ontwerp tekende. Het gebouw dateert van 1969 en dankt zijn naam aan John Hancock, een Amerikaanse staatsman die een belangrijke rol speelde bij de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten.

SH106138

 

Op de 44Ste verdieping herbergt het gebouw het hoogst gelegen zwembad ter wereld, terwijl zich op de 95ste verdieping de Signature Room bevindt, een poepsjiek restaurant in art decostijl waar je al voor 29 dollar een voorgerecht kunt eten… Maar om van een adembenemend zicht te genieten, hoef je er geen maaltijd te nuttigen. Je kunt nog hoger, naar het observatiedek. Wat de uitkijkpost zo bijzonder maakt, is dat de ramen van het plafond tot aan de vloer reiken. Dat, gecombineerd met de piramidevorm, betekent dat je met je voeten tot aan de rand van de afgrond kunt staan, een experiment dat ik niemand aanraadt. Ik kon zweren dat het gebouw bewoog.


SH106157 
 

 

Voor de rest hoef ik geen woorden vuil te maken aan het uitzicht. Een paar foto’s zegt zoveel meer…

SH106177

09:42 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chicago, john hancock center, jean lievens, 054 |  Facebook |

03-05-08

Chicago in foto's

Chicago is relaxer dan New York, maar uitputtend genoeg om geen tijd over te hebben om te bloggen. Een fotootje plaatsen, gaat nog net. Hieronder eentje uit het Milleneumpark, de rest vindt je hier.

SH105902

16:08 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chicago, 053 |  Facebook |

29-04-08

Chicago, Here We Come!

Morgen is het zover. Voor de achtste keer naar de VS, te beginnen met Chicago. Uitgerekend vandaag bloklettert De Morgen: Chicago in greep van wapengeweld.” Volgens de krant vielen in de afgelopen weken tientallen doden bij schietpartijen door gangsterbendes. De tijd van Al Capone is terug. Nu ja, ik veronderstel dat die onderlinge afrekeningen onder drugbendes zich vooral voordoen in het plaatselijke Kuregem. We shall see…

inleiding-chicago-stad

Chicago wordt ook wel eens de ‘City of Winds’ of ‘Windy City’ genoemd. Hoewel het allicht hard kan waaien in de stad aan Lake Michigan, zou Chicago haar bijnaam niet daaraan te danken hebben. Waaraan dan wel? Dat blijft enigszins een mysterie omdat er verschillende verklaringen circuleren. De meest gehoorde is dat de wind refereert naar plaatselijke politici die het hoog in hun bol hadden en dus alleen maar ‘hete lucht’ verkochten. Hier zijn enkele mogelijke verklaringen:

  • Toen Chicago in 1889 de wereldtentoonstelling organiseerde, schepte de toenmalige burgemeester daar zo over op dat de stad al smalend de ‘Windy City’ werd genoemd.
  • Anderen beweren dat de bijnaam ouder is en gelanceerd werd door de New York Times die oordeelde dat de argumenten van Chicago om de wereldtentoonstelling van 1889 binnen te rijven ‘vol wind’ zaten.
  • Een andere hypothese is dat wind betrekking heeft op de politici van Chicago die bekend stonden voor hun praatjes. Ze waren niet meer dan één grote wind die over de stad woei.
  • De Chicago Tribune zou verantwoordelijk zijn voor de bijnaam. De hoofdredacteur wou de stad promoten als een ideale zomerverblijfplaats vanwege de koele bries over het meer.
  • Nee, zeggen anderen, het oudste citaat dateert uit Puck, een populair humoristisch tijdschrift uit New York, dat in 1871 een rijmdicht publiceerde dat sprak over de ‘windy old town of Chicago’. Zou de wind er dan toch iets mee te maken hebben?

Hoe dan ook, Chicago is niet echt een winderige stad. De steden waar de wind het hardst blaast in de VS zijn Dodge City in Kansas, Amarillo in Texas en Rochester in Minnessota . De meest winderige grote steden zijn New York en Oklahoma City.

11:26 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chicago, 052 |  Facebook |

15-11-07

Tribute to Utah

In afwachting van mijn volgende reis naar de VS (mei 2008), wil ik deze blog levend houden met ervaringen uit vorige bezoeken en interessante filmpjes op YouTube. Zo vond ik een leuk eretribuun aan Utah, een cover van ‘Komoko’ van de Beach Boys.
Wie dacht dat Gullegem, Spermalie, Reet of Erps-Kwerps rare namen waren, is nog niet in Utah geweest…


En hier is het originele nummer van de Beach Boys (for the record…)

 

18:28 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (1) | Tags: utah |  Facebook |

21-09-07

Moab (3)

Canyonlands is het tweede nationaal park dat je vanuit Moab kunt bezoeken. Eigenlijk valt het park uiteen in drie delen: The Maze, Islands in the Sky (met het afzonderlijk te bezoeken staatspark Dead Horse Point waar je voor zeven dollar getrakteerd wordt op een adembenemend vergezicht over de Colorado River) en The Needles.

100_3730

Wie Canyon zegt, denkt meteen aan de Grand Canyon (enkelvoud) in Arizona. Canyonlands (meervoud) oogt op het eerste gezicht misschien minder spectaculair dan zijn grote broer in het zuidoosten, maar in plaats van één ‘wauw’ houdt de verbazing er niet op. Het reusachtige park is een myriade van kloven, rotsmassa’s en breuken. Je kunt er uren wandelen zonder ook maar één toerist tegen het lijf te lopen. Ook dat heeft het voor op de Grand Canyon. Verder zijn de verbluffende maanlandschappen overtuigende decors voor sciencefictionfilms.

100_3736

Over The Maze zal ik kort zijn. Dit moeilijk te bereiken doolhof is alleen weggelegd voor echte avonturiers en kleine duimpjes met kiezel (of liefst iets anders) op zak. Ben je een luxebeest, dan is de keuze snel gemaakt: Islands in The Sky kan je met (en zelfs vanuit) een gewone personenwagen bezoeken. Vanuit Moab is het maar 65 kilometer rijden naar het Grand View Point.

Maar wacht. Nog voor de parkingang volg je eerst linksaf een pikzwart asfaltbaantje naar Dead Horse Point. De banale rit staat in schril contrast met het fenomenale panoramazicht dat je te wachten staat. Je toornt 650 meter boven een reusachtige Canyon met helemaal beneden de kronkelende Colorado River. Links in de verte schitteren diep turkooizen verdampingsbassins van een potasmijn. Ik dacht dat het park zijn naam te danken had aan naar beneden donderende paarden. Maar naar verluid dreven de cowboys wilde paarden naar het plateau, omgeven door diepe ravijnen, waar ze geen kant meer op konden. Ze zetten het pad af, kozen de paarden uit die ze wilden en lieten de rest creperen van de dorst. Vandaar de naam.

100_3760

Terug naar Islands in the Sky. Zeven kilometer voorbij het bezoekerscentrum stap je uit voor een korte wandeling –de Mesa Arch Trail- die je alweer naar een niet te missen uitkijkpost brengt. Je kunt er van onder een rotsboog de La Sal Mountains zien liggen. Kijk niet naar beneden als je aan hoogtevrees lijdt, want er is geen leuning die je tegenhoudt. De man die op de boog was geklommen voor een foto in het familiealbum, zal voor zijn nageslacht eerder voortleven als een gek in plaats van een held. Ben je fit genoeg voor een ietwat langere wandeling (3,5 kilometer), doe dan zeker de Grand View Trail. Lunchen op een plateau met zicht op Mars, het heeft iets…

100_3741

Tot slot is er de Needles District, ten zuiden van Moab. Naar het schijnt is de Anticline Overlook (afslag Needles Overlook) niet te missen, maar wij hebben het gemist. Op weg naar de Needles kan je ook even afslaan om Newspaper Rock te bekijken, een rots vol tekeningen en tekens, bijeengekrast door Ute indianen van de 19de eeuw (maar het ziet er in mijn lekenogen veel ouder uit).

DSCN0536
 

Daar waar je in het noordelijke gedeelte van Canyonlands vanuit de hoogte naar beneden kijkt, wandel je in de Needles beneden tussen de rode puntige rotsen. De meeste wandelingen in de Needles nemen een hele dag in beslag en die tijd hadden we niet. Maar een paar uurtjes kuieren in dat bijzonder rustige en rustgevend park, is zeker aan te raden.   

100_3766

15:34 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moab, dead horse point, needles, canyonlands, 046 |  Facebook |

19-09-07

Moab (2)

Arches National Park ligt op een boogscheut van Moab. Verscholen achter de rode rotsen langs de baan naar Salt Lake City, ligt het decor dat zowel western- als sciencefictionliefhebbers kan bekoren. Helemaal beroemd is Delicate Arch, de oranje donut die op vele nummerplaten van Utah prijkt. Tweemaal heb ik mij gewaagd aan de klim naar een van de wereldwonderen. Tweemaal ben ik er bijna in gebleven.

100_3718

De eerste keer was in juli 2000. Bad idea. De wandeling naar Delicate Arch is nog geen 2,5 kilometer, maar het pad gaat vrijwel onafgebroken omhoog en nergens kan je even schuilen voor de schroeiende zon. In de zomermaanden ga je dus best heel vroeg of heel laat, maar niet zoals wij rond de middag, wanneer het in de schaduw meer dan 40 graden is. Alleen is er geen schaduw. Dom, dom, dom.

utah

De tweede keer bezocht ik het gat in de rots op de berg in mei 2006. De hitte was iets dragelijker, maar ik was ondertussen completely out of shape en heb minstens evenveel afgezien als de eerste keer. Bovendien had ik lederen stadsschoenen aan die me bijna in het ravijn deden belanden. Je kunt immers tot bij de boog zelf, alleen draag je dan best goede stappers want als je slipt, kom je in de krant.

DSCN0458

Een andere bezienswaardigheid is Balanced Rock, een rotsblok van drie miljoen kilo die ‘schommelt’ op een voetstuk in zachte zandsteen en elk ogenblik naar beneden kan tuimelen. Je weet meteen waar Willy Vandersteen zijn mosterd heeft gehaald voor de Texas Rangers. Dan is er nog Landscape Arch, een slanke boog van 93 meter lang en 32 meter hoog, Double Arch, de Windows Trail die je langs North Window, South Window en Turret Arch leidt, en nog veel meer… 2.000 bogen en boogjes in totaal.

Maar al bij al is Arches een klein park dat je gemakkelijk in een halve dag kunt bezichtigen, hartaanval incluis. Tenzij je elk pad wil volgen en dan kom je met één dag en één attaque niet toe

100_3725

 

16:41 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moab, arches, delicate arch, 045 |  Facebook |

13-08-07

Moab (1)

Genoeg Over New York. Terug naar Utah. Meer bepaald Moab, de ideale uitvalbasis om een aantal adembenemende nationale parken te bezoeken. Arches National Park ligt op een steenworp (7,5 kilometer), Canyonlands op een flinke boogscheut (50 kilometer). Ook Colorado National Monument (250 kilometer) en Monument Valley (225 kilometer) zijn vanuit Moab gemakkelijk te bereiken.  


Veel toeristen geven echter de voorkeur aan de feeërieke tierlantijnen van Bryce Canyon, de imposante rotspartijen van Zion of de overweldigende vergezichten in de Grand Canyon. Daar kan je een overdosis natuur ook vlug tenietdoen door een duik in het naburige Las Vegas. Sla je twee extreme reisvliegen in één klap. Moab ligt ‘een beetje uit de weg’. De autorit naar de City of Sin neemt een hele dag in beslag, maar je ogen blijven onderweg wel feestvieren.

100_3712

Arches National park: The Three Gossips   

 

 

 

Moab ligt op een kleine 400 kilometer ten zuiden van Salt Lake City. Het is een zeer populaire bestemming voor sportievelingen die er naar hartenlust kunnen fietsen (mountainbiken), wandelen (hiken) of kanoën (raften), als ze ten minste voldoende hittebestendig zijn. Maar ook aardappelzakken komen er voluit aan hun trekken. De centrale straat ligt bezaaid met heerlijke restaurants. Elke kilo die je verspeelt in de parken, win je er zo weer bij. In de Moab Brewery op 686 South Main Street hebben ze mij verschillende keren van tafel moeten rollen.  

Het is wel vreemd dat de alcoholvijandige mormonenstaat zoveel "microbreweries"rijk is, restaurants die hun eigen bier brouwen. De Moab Brewery serveert bijvoorbeeld een heerlijke Lizard Light, een gezonde Elephant Hill Hefeweizen of een verraderlijke Scorpion Pale Ale. Of wat dacht je van een Dead Horse Ale, een Park City Steamer of een Raven Stout? In het mondaine skioord Park City heb ik me ooit aan een Polygamy Porter gewaagd, een donker biertje dat aangeprezen wordt onder de slagzin ‘Why Have Just One?’ Ook van humor zijn mormonen niet gespeend…

af6ac2d59f6f57dc7ccddb9bc5df912f  Moab biedt ook een zeer ruime keuze aan motels. Tot nu toe heb ik er twee uitgeprobeerd: het pittoreske Apache Motel en de comfortabelere en strategisch beter gelegen Moab Valley Inn, schuin tegenover de Moab Brewery. Na vijf schorpioenen moet je enkel de straat over om je bed in te duiken, als je tenminste niet wordt weggemaaid in het drukke verkeer (altijd een vreemd zicht in het midden van de woestijn).  

Zoek je kitscherige charme, dan is de Apache Motel een aanrader. John Wayne, Henry Fonda en westernregisseur John Ford hebben er gelogeerd en dat laat de met foto’s overladen lobby merken. De omgeving rond Moab heeft immers decor gestaan voor heel wat westerns, zoals The Searchers (ook al speelt die film zich af in Texas). De uitbaatster (althans die van vijf jaar geleden, ik weet niet of het mens nog leeft) met zwartgeverfde haren, Dame Edna-bril en kantgekloste bloes heeft John Wayne naar eigen zeggen persoonlijk gekend. Ze vertelt over de Duke als was ze ooit zijn persoonlijke matras. Tenzij haar geknipoog het resultaat is van een tic, niet van een hint.


9568_b1a 

“Triple A?” vraagt ze. AAA is de Amerikaanse evenknie van Touring Wegenhulp. Lidmaatschap geeft je meestal recht op een korting in motels. Ik knik en wijs naar de vergeelde filmfoto van John Wayne aan de muur. “Did you meet him?” vraag ik. “Oh yes. Wonderful man,” zucht ze al wenkend met het rechteroog. Te zijner ere staat een vitrinekast memento’s en souvenirs, waarbij het toiletpapier met een foto van Amerika's beroemdste doch conservatiefste cowboy mijn voorkeur draagt. ‘A man ought to do what he thinks is right’, zei de Duke. Dus koop ik een rol en zonder mij af.

8092_21922_2

 

Life is tough, but it's tougher when you're stupid

John Wayne

21-05-07

Op de zeedijk van Manhattan

create your own slideshow

 

Je kunt meer foto's rustig bekijken op mijn fotoblog.

 

De ruim 1,5 miljoen inwoners van Manhattan hebben hun kustlijn lang genegeerd. De waterkant was bijna exclusief voorbehouden aan havenactiviteiten en industrie. Battery Park, gelegen onderaan het eiland vlakbij het financiële district, was eigenlijk de enige toeristische plek aan het water.

 

Gelukkig is daar de laatste jaren verandering in gekomen. Bij elk bezoek aan New York merken we de aanleg van nieuwe wandelwegen op langs de waterkant. De bedoeling is dat je de hele kustlijn van Manhattan, 21,5 kilometer lang en 3,7 kilometer op zijn breedst, al wandelend of fietsend zal kunnen volgen. De zeedijk van Manhattan wordt misschien ooit de langste in de wereld.

 

De New Yorkers genieten in elk geval duidelijk van hun nieuwe esplanade aan de Hudson waar ze even kunnen ontsnappen aan de heksenketel van de stad. Nu, ja, hun idee van ontspanning is niet de mijne. Veel joggers en wandelaars met honden. Die laatste moeten wel uitkijken. Een niet opgeruimde hondendrol kan ze 1.000 dollar kosten. Je zou voor minder shit zeggen.

 

Maar goed, je kunt moeilijk naar New York gaan en Battery Park overslaan. De ellenlange rij toeristen die staat aan te schuiven aan de boten naar Ellis Island en Liberty Island schrikt ons telkens weer af om die trekpleisters te bezoeken. Daarbij, welke zichzelf respecterende New Yorker heeft Lady Liberty al bezocht? Ja, Woody Allen (“de laatste keer dat ik in een vrouw zat, was bij mijn bezoek aan het Vrijheidsbeeld”).

 

Vandaag ligt Battery Park er wat slordig bij. De Sfeer die ooit het World Trade Center versierde, staat lelijk te wezen tussen omgespitte aarde. Ook het zicht op andere herdenkingsmonumenten en kunstwerken wordt ontsierd door oranje omheiningen en bomen in aanplanting. Maar in de verte houdt Lady Liberty onverstoorbaar haar fakkel omhoog. Een prachtig zicht. Alleen jammer dat de zon aan de verkeerde kant ondergaat.

 

13:00 Gepost door Jean Lievens in reistips | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 038, new york, manhattan, battery park, reistips |  Facebook |