01-04-07

Bonneville onder water

Bonneville onder water

 

Gisteren stond ik op de zoutvlakte van Bonneville, Utah, water aan de enkels. Verkeerd seizoen. Ik wou persé het decor zien van de ontroerende feelgood movie “The World's Fastest Indian”, waarin Anthony Hopkins schittert als de Australische excentriekeling Burt Munro. De film volgt de krasse bejaarde tijdens zijn opwindende tocht naar de beroemde zoutvlakte bij Wendover, Utah, waar hij met zijn zelf ineengeknutselde motorfiets een gooi doet naar het snelheidsrecord.

 

SH100159

 

 

Het is een goede twee uren rijden van Provo naar Wendover, dat ongeveer 180 kilometer ten westen van Salt Lake City ligt. Naar verluid zouden de zoutvlaktes van Bonville een van de weinige plaatsen ter wereld zijn waar je de kromming van de aarde kunt zien. Dat wordt veroorzaakt door een of ander optisch effect. De bergen lijken wel in de lucht te zweven omdat hun basis verborgen ligt achter de kromming. De plaats is vooral bekend voor zijn 14 kilometer lange racebaan, waarop bijna elk jaar snelheidsrecords worden gebroken. Hier werd in 1970 voor het eerst meer dan 1.000 kilometer per uur gehaald op het land. De zoutvlaktes zijn ook een populair decor voor zowel reclamefilmpjes als langspeelfilms (o.a. Independance Day en Pirates of the Caribbean). In 2006 landde het ruimtetuig Stardust er na een tocht van 3 miljard kilometer zachtjes neer, in tegenstelling tot de Genesiscapsule, die er in 2004 crashte.

 

Maar in plaats van een hagelwitte zoutvlakte krijgen we een uitgestrekt meer te zien. Wat blijkt? De racebaan is enkel in de zomer open. Tot augustus is de zoutpiste bedekt met een laag water, dat door een combinatie van wind en woestijnhitte langzamerhand verdampt en een spiegelgladde oppervlakte achterlaat. Een lange tocht voor niets? Nee. Ik was toch niet van plan een snelheidsrecord te breken. Bovendien loont de autorit richting Nevada op zich al de moeite. Langs de weg klinken de boodschappen op reclamepanelen alsmaar minder Bijbelvast. De casino’s van Nevada lonken. Good-bye Salt Lake City, Reno here we come.

 

SH100177

 

19:23 Gepost door Jean Lievens in film | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 011, natuurparken, film |  Facebook |

30-03-07

Nieuwe documentaire van Ken Burns over WOII

 

Nieuwe documentaire van Ken Burns over WOII

 

Op 27 maart jl. kwam de bekende Amerikaanse documentairemaker Ken Burns praten op de Brigham Young University van Provo. Hij was er gastspreker op een universiteitsforum in het Mariott Center, een overdekt sportcomplex dat ruimte biedt aan 22.700 man. Burns (1953) is ondermeer bekend van de miniseries ‘The Civil War” (1990), ‘Baseball’ (1994) en ‘Jazz’ (2001), stuk voor stuk met Emmy Awards bekroonde documentaires. In de afgelopen zes jaar werkten Burns en zijn team aan een 14,5 uren durende serie over de Tweede Wereldoorlog, die in september 2007 door PBS in zeven episodes wordt uitgezonden.

 

1002125

 

 

De generatie soldaten die gestreden heeft in WOII is met bosjes aan het uitsterven. Bovendien is het zeer triestig gesteld met de kennis van de Amerikaanse jeugd over de Tweede Wereldoorlog. Volgens Burns denkt de meerderheid van de hogeschoolstudenten dat in WOII de Amerikanen samen met de Duitsers tegen de Russen vochtten, en dat ondanks de populariteit van Hollywood films als Saving Private Ryan of tv-series als Band of Brothers. Het is dus slecht gesteld met de communicatie naar de Amerikaanse jeugd, aldus Burns. Hij wou het in zijn documentaire dan ook niet hebben over de grote politieke en militaire leiders, maar aantonen hoe de oorlog elke gewone familie in de VS tot in het diepste trof. In de nieuwe serie, simpelweg ‘The War’ genoemd, focust hij op een handvol gewone mannen en vrouwen die de oorlog aan de lijve hebben ondervonden. Stuk voor stuk krasse tachtigers met boeiende verhalen.

 

Hopelijk krijgen we de serie ook snel bij ons te zien. Ronkende namen als Tom Hanks, Samuel L. Jackson, Eli Wallach en Keith David spreken de teksten in. Het themanummer van de serie is een adembenemende mooie versie van "American Anthem", gebracht door Norah Jones.

 

En nu komt de kat op de koord. Ken Burns is geen mormoon, maar deed wel zijn uiterste best om er, ondanks zijn baard en stevige haardos, zo afgeborsteld mogelijk uit te zien. Vooraleer hij het woord kon nemen, werd eerst een paar minuten in stilte gebeden voor de goede afloop van het gebeuren. Na zijn speech volgde een nieuw gebed om God te bedanken voor de goede afloop. Tussendoor was er Burns. In al zijn godvruchtigheid verwees hij ook maar naar god. En toen kwam de blunder: hij sprak over god in termen van hij of zij. Je waande je op een lesbische kerkdienst. Een siddering ging door de zaal. Maar beleefd als mormonen zijn, was er geen kik te horen. Na afloop veerde de meerderheid van de duizenden studenten zelfs op met een daverend applaus. Je moet weten dat er niet veel vertier is aan BYU…

03:10 Gepost door Jean Lievens in film | Permalink | Commentaren (3) | Tags: byu, mormonen, 005, ken burns, the war, the civil war |  Facebook |