14-04-07

Aankomst in New York

Aankomst in New York

 

Vanmorgen voert een shuttle me van Provo naar de luchthaven van Salt Lake City. Aan het stuur het evenbeeld van Richard Farnsworth, beter bekend als Alvin Straight. In de roadmovie ‘The Straight Story’ van David Lynch, tuft hij met zijn John Deere grasmaaier van Iowa naar Wisconsin om zijn verloren broer te gaan opzoeken. Mijn Alvin snelt op de derde rijstrook, exclusief voorbehouden voor wagens met meer dan één persoon, in ijltempo naar Salt Lake. Mijn medepassagiers: drie grijze heren in pak en das en een halfjonge dame in mantelpak en décolleté. Geen spoor van spijt te bekennen omdat ze het rustige Provo moeten inruilen voor het jachtige ‘D.C.’.

 

Ik daarentegen, hoezeer ik ook verlekkerd ben op New York, laat Provo achter vol weemoed. De weemoed van de Heren van Zichem en Jeroom en Benzamien. Het opklarende gezicht van de oude chauffeur als ik hem –volkomen oprecht- zeg hoe prachtig ik Utah vind. De opgewekte frisheid van de jonge kelners in de Art City Trolley, een nostalgisch en vooral kitscherig restaurant in Springville (zeker eens binnenspringen als je in de buurt bent), waar we mijn afscheid hebben gevierd. De ouderbijeenkomst vlak daarvoor, om een schoolreis naar Moab en Grand Junction (Colorado) te bespreken. Driekwartier bekvechten over de voordelen van de sandwich tegenover de nadelen van de barbecue. Wat kan het leven toch heerlijk simpel zijn.

 

Het is koud in New York. Opvallend veel rokers op straat, trappelend en kleumend, in en voor portieken, luid pratend, hard lachend, gemengd met hoesten. Hoofd schuin naar achter, gepruilde lippen en dan maar blazen. Een rookstraal stuwt omhoog.  Mijn zin in een sigaret is nog niet volledig uitgestorven, maar die zielige bedoening helpt.

 

Na een turbulente vlucht, een helse taxirit van JFK naar Manhattan, de aankomst in het Eastgate Tower Hotel en een koortsachtig verkennen van de buurt (hé, de Empire State en de Chrysler Building zijn vlakbij), ben ik inmiddels net terug van Times Square. Maar als ik moet kiezen tussen de fonkelende sterrenhemel in Provo, en de orgie van neonlicht in het theaterdistrict, twijfel ik geen seconde. Times Square natuurlijk!

 

Buiten een kleine raid op de Virgin Megastore, ben ik vanavond ook al twee keer naar het dichtst bijgelegen warenhuis gesneld om het hoognodige in huis te halen: uien, look, paprika, spaghetti, geraspte kaas, worst, ham, kaas of liever kazen, nootjes, bier, kippensla, olijven, melk, ijsthee, brood, olijfolie, boter, crackers, dip… De kamers, oeps, suites, van het hotel zijn immers uitgerust met een compleet uitgeruste keuken, op potten en pannen na. Zorgen voor morgen.

SH100701

 

SH100704

vergis u niet: pot en pan zijn minuscuul.

05:31 Gepost door Jean Lievens in mormonen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: o24, provo, new york, 024, amerika |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.