08-04-07

Verveling

Verveling

 

Pasen. Vandaag ga ik mijn vierde week Provo in. En mijn vijfde week zonder roken. Een goed moment om even bij stil te staan.

 

“Je begint je zeker te vervelen?” is de nieuwe vraag waarmee het thuisfront mij rond de oren slaat. Zonder deze blog zou dat allicht het geval zijn, maar het schrijven houdt me op de tippen van mijn tenen. Bovendien voel ik me elke dag een stukje fitter. Niet dat de lucht hier zo gezond is, want Utah Valley ligt in een kom waarin gifgassen van auto’s en industrie vaak gevangen zitten. Maar de lange wandelingen en vooral het klimmen schudden mijn stramme spieren weer wakker. Het is een pijnlijk ontwaken. Ik heb zeer op plaatsen waar ik niet eens besefte dat er zich een spier bevond.

 

Een andere oorzaak van de aanval van fitheid is ongetwijfeld de rookstop die ik mezelf vier weken geleden heb opgelegd. Zeg nu zelf, waar kan je beter stoppen met roken dan in Utah? Nu, als verveling een aanzet is tot het opsteken van een sigaret, dan kan ik me geen slechtere plaats voorstellen. Waarschijnlijk is dat de reden waarom de Latter Day Saints het gebruik van tabak verbiedt. Hun aanhangers zouden met bosjes doodvallen ten gevolge van longkanker en andere vreselijke door roken veroorzaakte ziektes. Maar zonder zichtbare mederokers in een straal van 500 kilometer valt het laten van een sigaret een stuk minder zwaar.

 

Trouwens, ik begrijp niet waar al die heisa over hoe moeilijk het wel is om te stoppen met roken vandaan komt. Ik heb meer dan dertig jaar gerookt zonder één dag te stoppen. De gedachte kwam niet eens in mijn hoofd op. Ik vond niet-rokers seuten en ex-rokers lafaards die schrik hadden om kanker te krijgen. Nu ik een laffe seut ben geworden, kan ik alleen maar zeggen: beginnen met roken is minstens even moeilijk dan stoppen. En beide getuigen van een niet te onderschatten moed en doorzettingsvermogen. Maar als je het eerste kan, is het andere een fluitje van een cent.

 

Nu ik toch bezig ben, wil ik meteen komaf maken met een aantal andere mythes. Mijn eten smaakt niet beter en ook mijn neus vangt niet meer geuren op dan vroeger. Gelukkig maar, zou ik zeggen. Ik heb de sigaret niet ingeruild voor snoep, kauwgum of LSD (ook geen LDS) en ben geen kilo bijgekomen. De enige bewering die niet in rook is opgegaan, is dat de zin in een sigaret blijft. Maar als je beseft aan hoeveel andere goestingen je moet weerstaan, wil je niet in de gevangenis belanden, is ook dat laatste een kruis dat niet te zwaar is om dragen. Vrolijk paasfeest.    

 

Foto 3

 

18:46 Gepost door Jean Lievens in humor | Permalink | Commentaren (0) | Tags: humor, 018, stoppen met roken |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.