06-04-07

De mormonen, een verhaal apart (4)

De mormonen, een verhaal apart (4)

 

“En, hoe is het leven onder de mormonen?,” is een veelgebruikte openingszin in telefoontjes of e-mails die ik krijg van het thuisfront. Het is een vraag die me wat wrevelig maakt. Dat men aan Dian Fossey vraagt hoe het leven is onder de gorilla’s, oké. Of aan Margaret Mead over haar belevenissen bij de Papoea’s, tot daar. Informeren over de belevenissen onder de mormonen in Utah, is een beetje hetzelfde als vragen hoe het leven is onder de katholieken in Aalter, heimat van Pieter De Crem.

 

Een godsdienst als de andere? Niet helemaal…

 

Nogmaals, mormonen zijn mensen als jij en ik. Als je ze prikt, bloeden ze, als je ze kietelt, lachen ze. Bovendien praten ze tegen een buitenstaander eigenlijk zelden of nooit over hun godsdienst. Ze zijn niet zoals de fanatieke baptisten in de zuidelijke 'Bible Belt', die je met de Bijbel rond de oren meppen als je een wind laat. Hier kom je er met een 'oeps' van af. Ook hun oerconservatisme valt niet meteen op. Zowel hun geloof als hun politieke overtuiging sluimert diep maar vastberaden onder de oppervlakte. Aan de buitenkant zijn het uiterst vriendelijke, opgewekte mensen, op het randje af van het irritante. Ik schrik me nog altijd een bult als een bediende in de supermarkt mij een "How are you doing, Sir” of “Everything alright? Can I help you?” toewerpt (maar dat geldt eigenlijk overal in Amerika; vriendelijk zijn is een arbeidsvoorwaarde).

 

Mormonen zijn ook geen homogene groep. Er zijn aartsconservatieve en progressieve mormonen, tolerante en onverdraagzame mormonen, fanatieke kerkgangers en ‘Jack Mormons’, dikke en dunne mormonen... Kortom, mormonen zijn als katholieken of islamieten. Ze komen in alle maten en gewichten. Bijna. Want het aantal mormonen, dat de strenge geloofregels volgt, overtreft nog altijd ruimschoots dat van de meeste andere godsdiensten.

 

Salt Lake City, waar niet-mormonen thuis zijn

 

Het Mekka van de mormonen is Salt Lake City. Het is de thuisbasis van de twaalf apostelen. Alle belangrijkste mormoonse gebouwen zijn gevestigd rond Temple Square: de Salt Lake Tempel, hoofdzetel van de kerk, het beroemde mormoonse tabernakel, de Assembly Hall.

 

Vreemd genoeg spelen de mormonen er geen thuismatch. De meeste niet-mormonen van Utah hokken namelijk samen in de hoofdstad waar ze dicht tegeneen kunnen schurken en samenspannen tegen de LDS-kliek (Latter Day Saints). De situatie is er een beetje vergelijkbaar met het Voeren van José Happart. Ze hebben de Democraat Rocky Anderson verkozen tot burgemeester van Zoutmeerstad. Anderson is ecologist, voor het homohuwelijk, het recht op abortus, en nam het voortouw in de plaatselijke anti-oorlogsmars daags voor het bezoek van Bush aan Salt Lake City. In zijn toespraak noemde de burgemeester Bush niet alleen “de slechtste president in de geschiedenis van de Verenigde Staten,” maar ook een “oorlogsmisdadiger die moet worden afgezet”.

 

mayor-rocky-anderson

 Rocky Anderson

Anderson mag dan niet de meest liberale burgemeester zijn van de VS, in Utah is hij de baarlijke duivel. De 55-jarige burgervader beweert echter dat hij zich niet langer verkiesbaar zal stellen voor een derde ambtstermijn. Hij wil zich focussen op zijn strijd voor mensenrechten en tegen de opwarming van de aarde. Zijn vertrek zal de politieke temperatuur in Utah in elk geval gevoelig doen dalen.

19:39 Gepost door Jean Lievens in mormonen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: salt lake city, 016, mormonen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.