Amerikaans dagboek

Het is een goede twee uren rijden van Provo naar Wendover, dat ongeveer 180 kilometer ten westen van Salt Lake City ligt. Naar verluid zouden de zoutvlaktes van Bonville een van de weinige plaatsen ter wereld zijn waar je de kromming van de aarde kunt zien. Dat wordt veroorzaakt door een of ander optisch effect. De bergen lijken wel in de lucht te zweven omdat hun basis verborgen ligt achter de kromming. De plaats is vooral bekend voor zijn 14 kilometer lange racebaan, waarop bijna elk jaar snelheidsrecords worden gebroken. Hier werd in 1970 voor het eerst meer dan 1.000 kilometer per uur gehaald op het land. De zoutvlaktes zijn ook een populair decor voor zowel reclamefilmpjes als langspeelfilms (o.a. Independance Day en Pirates of the Caribbean). In 2006 landde het ruimtetuig Stardust er na een tocht van 3 miljard kilometer zachtjes neer, in tegenstelling tot de Genesiscapsule, die er in 2004 crashte.

Maar in plaats van een hagelwitte zoutvlakte krijgen we een uitgestrekt meer te zien. Wat blijkt? De racebaan is enkel in de zomer open. Tot augustus is de zoutpiste bedekt met een laag water, dat door een combinatie van wind en woestijnhitte langzamerhand verdampt en een spiegelgladde oppervlakte achterlaat. Een lange tocht voor niets? Nee. Ik was toch niet van plan een snelheidsrecord te breken. Bovendien loont de autorit richting Nevada op zich al de moeite. Langs de weg klinken de boodschappen op reclamepanelen alsmaar minder Bijbelvast. De casino’s van Nevada lonken. Good-bye Salt Lake City, Reno here we come.